Joodse traditie als permanent leren

258.

III. 5.

III.5. Stellingen.

De hoofdlijnen van de joodse traditie als leerproces, zoals in III. 1-4 ontwikkeld, zijn aldus in enige stellingen kort te formuleren:

la. In het algemeen kan gesteld worden dat de plaats, die het leren in het leven van de vrouw inneemt, vergeleken met de plaats die het bij de man inneemt, gering is. Pas in deze eeuw is daar enige verandering in gekomen, lb. In het algemeen moeten, maar mogen vrouwen ook minder leren

dan mannen. Ook genieten zij minder onderwijs dan mannen, lc. De Torah kent zowel positieve als negatieve stereotyperingen

van vrouwelijke kwaliteiten, ld. In het algemeen kan gezegd worden dat tot aan de 20e eeuw bleef gelden

— dat vrouwen wél aan de joodse cultuur deelnamen,

— dat deze deelname actief was als de cultuur zich thuis afspeelde ,

— dat deze deelname passief was als die zich buitenshuis afspeelde.

2. Ieder (mannelijk) mens wordt geacht zijn hele leven te leren. Iedereen wordt geacht een permanente leerling te zijn.

3a. Kennis is niet erfelijk. Door eigen inzet moet men zich de kennis van de Torah eigen maken. 3b. De Torah zelf is het erfgoed van het hele joodse volk. 3c. Degenen die zich de Torah verwierven (l) leerden permanent, (2) herhaalden, (3) leerden individueel en collectief, (4) leerden door in de praktijk te brengen en (5) planden het eigen leren.