in zijn woorden, zo bombastisch in zijn zwijgen, zo pertinent in zijn weten; wist ik veel dat hij vele fasen verder was dan ik; dat het waar is dat het kiezen om lief te hebben be-langrijker kan zijn dan het liefhebben zelf.
My lover has left me
Dus eerst zweeg ik toen ik had moeten zeggen: Je ziet er zo prachtig uit, en vervolgens kon ik hem alleen maar snijdend en cynisch afbekken. cEn ik had je nog wel willen vragen met me te trouwen.’ ‘Kun je nog doen.’ ‘Nee, dat begrijp je toch niet.’ We liepen verder. Ik deelde hem slag na slag uit, woord na woord, totdat hij me bij de keel greep, terecht razend. Een vrouw kwam hollend uit haar huis: ‘Hé, hou op.’ Ik was er niet aan toe. Ik haatte hem erom dat hij zó door zijn liefde voor mij in beslag werd genomen dat hij geen flauw idee had waar ik emotioneel uithing. £Ik wilde je als een lieveheersbeestje in een doosje doen en het doosje dichtdoen. Wat je in dat doosje had moeten doen, daar heb ik niet aan gedacht. Ik hield van je, maar ik hield voor 95 procent van je, om de vijf procent die ontbrak ben je weggegaan.’ Zei hij, jaren later.
This morning myfeet meet thefreshness offish ponds
Je was zo godverlaten arrogant in je liefde. Ze waren allemaal zo godverlaten arrogant. De emotionele arbeidsdeling stond van tevoren vast, in mijn nadeel. Ik was de Grote Liefde, de liefde waarover twintig, dertig jaar zou worden getreurd, en ik schoot tekort, nog voor het begonnen was. Bij hun geen twijfel, geen moeder die vergif strooide met woorden, geen twijfel, geen ploeg, geen bloeiend zaad gehuld in het zwart van de dood, onherkenbaar, verderf schietend in mijn wortelvruchtbare brein, geen uitgang,