Een schaap vangen

bedding in toom te houden. De traditie reikt materiaal aan voor associaties die meehelpen de prikkels die wij ondergaan - van binnenuit komend of van buitenaf - te integreren. En omdat de traditie gedeeld kan worden, per definitie gedeeld wordt, helpt het ons grote delen van onze leefwereld op dezelfde wijze te integreren als onze naasten. Dat is waarom het zo belangrijk is dat we de verhalen uit onze tradities kennen, de liedjes, de anekdoten, de ambachten, de geschiedenis, de feesten, de rechtsprocedures, de trouw- en begrafenisriten en wat dies meer zij.

De vraag hoe u herinnerd wilt worden, verwijst naar die waarde die voor u het belangrijkste is. Maar er zijn ook andere vragen mogelijk. Wat herinnert u zich van uw traditie? Waaraan denkt u met liefde terug? Welk verhaal heeft u geholpen uzelf te begrijpen? Welk feest vond u het leukst en waarom? Aan welke kennis van uw grootmoeder heeft u iets gehad? En aan welk inzicht van uw oudtante? Wat heeft u van uw buurman geleerd? En welk kattenkwaad moest u in uw jeugd uithalen om voor vol te worden aangezien? Welke spelletjes deed u? En met wie? En wat waren de waarden die in die spelletjes werden overgedragen? Welke kunst maakt deel uit van uw traditie? En welke soort meubels? Hoe werd er gegeten? En wat? En met wie? En wanneer? Op al die vragen heeft u een antwoord en als u er goed naar kijkt, zult u zien dat hoe specifieker uw antwoorden, hoe gemakkelijker het is uw eigen leven te duiden en allerlei elementen een zinvolle plaats te geven. En als u zich weinig van de traditie herinnert, is er dan wel in geïnvesteerd, heeft u wel geprobeerd iets te weten te komen over de manier waarop uw leven is geworteld in een traditie en gedragen wordt door collectieve herinneringen en ervaringen?

Er is nog een aspect aan herinneren waar ik hier over wil spreken. In het begin heb ik aangeduid dat de waarheid als