Dat kan dus iedereen zijn, en er zijn joden op dit moment die geloven dat de Lubavitcher rebbe die drie jaar geleden stierf, de messias is, over de dood heen. Hun geloof verschilt in niets van christenen, alleen heeft hun messias een andere naam.
Sinds ik prof. Klappert hoorde in 1991, lees ik uitspraken van Jezus als: ‘Leert hun onderhouden alles wat Ik u geboden heb’, de beroemde uitspraak uit de Bergrede, of: ‘Wie dus een van deze kleinste geboden ontbindt en de mensen aldus leert, zal de kleinste genoemd worden in het Koninkrijk der Hemelen; maar wie ze doet en leert, zal groot genoemd worden in het Koninkrijk der Hemelen’ als: zorg ervoor dat ze de mitswot houden, zoals Ik, God, die in dat lichaam van Jezus zit als een mansgrote lamp, dat heb opgedragen. En als christenen dat doen, leven volgens de mitswot, uit vrije wil, want zonder bang te hoeven zijn voor de vloek die hen treft als ze dat niet doen, als ze allemaal leven volgens de mitswot dan zullen zij op die manier Jezus tot de messias hebben gemaakt. Namelijk als degene die hen daartoe heeft overgehaald.
Ja maar, hoor ik de tegenstanders al zeggen, wat heeft kosjer eten nu met spiritualiteit te maken? Ben ik echt minder spiritueel bezig als ik een varkenslapje verorber of een bordje garnalen eet of een glaasje melk drink bij mijn broodje ossenworst? Daar zijn drie antwoorden op mogelijk. Eén, natuurlijk is het heel goed mogelijk om spiritueel te zijn zonder de mitswot te volgen. Stel je voor dat dat niet mogelijk was, hoe moet het dan met mensen die andere religies aanhangen?
Antwoord twee, het antwoord van de inmiddels gestorven Israëlische filosoof Jesjajahoe Leibowitz: het doet er niet toe of je er meer of minder spiritueel van wordt, God