Een schaap vangen

schrijver, David Farar, geen Nederlander, maakte interviews met de prostituees in het bordeel waar hij als journalist terechtkwam, met het opzettelijke doel over de vrouwen van het bordeel te schrijven. Aan het woord komt een do-minatrix - ik kende het woord niet - de vrouw die de sadistische rol speelt in het sadomasochistische spel met haar masochistische cliënten. Ze vertelt over haar jeugd. Een verhaal dat gruwelijk is.

De prostituee vertelt: ^cToen ik negen was, scheet mijn jonge hond op de grond, op een ochtend dat ik me klaarmaakte om naar school te gaan. Mijn vader zei dat ik de stront moest opeten, omdat het mijn hond was, en mijn vader zou me niet toestaan hem te houden als ik zijn rotzooi niet opruimde. Hij sloeg me, en toen dwong ik mezelf de hondenstront te eten, want ik wilde mijn puppy houden, want ik was op hem gesteld. De puppy was ook op mij gesteld. Niemand hield verder van hem. Toen stak mijn vader de puppy met een sigarettenaansteker een paar keer in brand. De hond huilde. Mijn vader beval me de hond te verstikken tot hij dood zou zijn, want anders zou hij hem dood branden. Ik wilde niet dat mijn puppy leed, dus deed ik mijn vingers rond zijn nek en kneep totdat hij ophield met ademhalen.

Toen de hond stopte met ademhalen, deed mijn vader zijn hemd uit en neukte me in mijn achterwerk. Dat deed hij altijd, mijn kut was nog niet groot genoeg, denk ik. Hij deed het met me op de bank in de woonkamer. Mijn dode hondje lag op het vloerkleed naast ons, terwijl mijn vader dit deed. Nadat mijn vader zijn orgasme had gehad, vertelde hij me de hond in de vuilnisbak te doen, en ging hij naar zijn werk. Ik moest ook mijn achterwerk schoonmaken, want dat bloedde en zat onder het sperma, en ik moest snel naar school. Ik maakte me altijd schoon als hij me dat had aangedaan, want het deed me stinken. De andere kinderen zouden het kunnen ruiken en me uitlachen. Dat is waarom