Een schaap vangen

heen waarmee Murschid Faz’1 Inayat Khan, mijn soefi-leraar, mij vaak bestookte: ^cZe weet niet hoe de wereld werkt.’ Toen ik zijn secretaresse was en de meest uiteenlopende werkzaamheden voor hem moest verrichten, kon hij zo af en toe geweldig tekeergaan: 'Jullie hippies, jullie weten niet hoe de wereld werkt.’ Als hij de boodschap nog dieper wilde inwrijven, wees hij op een willekeurige autobandenhandelaar of een of andere werkman en zei: Als hij maar had willen leren, had hij nu beter werk gehad.’ Murschid Faz’1 was de laatste mens op aarde die denigrerend dacht over welk soort werk of professie dan ook. Hij zei deze dingen dan ook niet omdat hij een idiote waarheid wilde verkondigen over autobandenhandelaren of timmerlui of een andere beroepsgroep, absoluut niet, hij wilde slechts op een indirecte manier iets duidelijk maken over mijzelf: dat ik niet wist hoe de wereld functioneerde en dat ik niet wilde leren en dat als ik niet wilde leren ik onder mijn capaciteiten zou blijven werken en dat het gevolg daarvan zou zijn dat ik arm zou blijven. Hij gebruikte ^cde autobandenhandelaar’ slechts om langs mijn afweermechanismen te komen. In de uitwisseling met de autobandenhandelaar zelf zou hij vanuit een volstrekt ander perspectief met de man hebben gesproken.

En nu stuitte ik op de dwaze mevrouw P. die niet weet hoe de wereld werkt en met een combinatie van koppigheid, onverstand en onwetendheid iedereen de gordijnen in jaagt, terwijl ze zich staande houdt - net als ik indertijd -door een zelfbewustzijn dat wordt gevoed door de narcistische zelfverzekering dat ze zo vreselijk haar best doet. En dat is ook zo: ze doet vreselijk haar best, en als niet alles uitpakt zoals iedereen had gehoopt, ligt dat niet aan haar -denkt ze. En die gedachte blokkeert de mogelijkheid te leren en wel effectief te worden.

Maar ik wilde niet alleen geen lezingen meer geven voor