me heeft geplant in het hart van zovelen? Wat, zo dacht ik, als God werkelijk deze jongen heeft gebruikt om een knal voort te brengen harder dan het geluid van de sjofar, opdat wij zouden schrikken en beseffen dat wij werkelijk vrede willen?
De gedachte ontstelde mij. Ik dacht, dit kan ik maar beter niet zeggen, want dan denkt iedereen dat ik niet alleen nogal neurotisch ben, maar ook nog godsdienstwaanzinnig. Maar natuurlijk heb ik het wel gezegd, en natuurlijk heb ik de gedachte op allerlei mogelijke manieren om mij heen gehoord. En net als Jigal Amir het begrip ‘de wil van God’ misbruikt heeft om te moorden, zo misbruik ik het begrip ‘de wil van God’ om betekenis te persen uit die moord.
Prof. Daan Meijers heeft op een vraag uit de zaal vanochtend geantwoord dat God deze moord niet heeft gewild, of er in ieder geval niet blij mee is.
‘Lo tirtsadx - Moord niet! heet het in een van de Tien Woorden, een van de tien geboden. En, bovendien, wat Jigal Amir in de zin had was niet dat Rabin zo geëerd zou worden als hij nu wordt geëerd. Jigal Amir wilde vrede, maar wilde deze op een andere manier verwezenlijkt zien dan nu het geval zal zijn.
Maar als er vrede komt, wat heeft zich op spiritueel niveau dan afgespeeld bij die afschuwelijke moord op Rabin? Die vraag laat mij niet los.
Mijn psyche veranderde door reflectie op Tanach na mijn handelen. De psyche van Baruch Goldstein en Jigal Amir veranderde door reflectie op Tanach vóór hun handelen. Er is bij hen en mij alleen sprake van een richtingsverschil. Achterwaarts bij mij, vooruit bij hen. Voor de duidelijkheid stel ik het zwart-wit, want natuurlijk zijn beide vormen van het psychotransformatieve effect bij mij en bij hen aanwezig.