Een schaap vangen

beren te voorkomen door de vijand uit te schakelen - dat wordt de omkering genoemd. Vlak voor Poeriem 1994 hingen er overal in Hebron posters waarop de Palestijnen werden opgeroepen voedsel in te slaan, want er dreigde een langdurig uitgaansverbod. Goldstein en de zijnen waren ervan overtuigd dat dit betekende dat er een aanslag tegen de kolonisten zou komen, en de zachtmoedige dokter uit Ki-riat Arba, de nederzetting bij Hebron, nam zijn geweer, ging uit om de ramp voor zijn mensen te voorkomen en veroorzaakte een ramp bij de vijand. Geïnspireerd door het verhaal van Poeriem. En omdat hij met zijn aanslag eerder was dan de Palestijnen met de hunne, is er geen aanslag van Palestijnse kant gekomen, zeggen de extremisten. En omdat hij die zou hebben voorkomen, wordt hij als een heilig man vereerd. Een afschuwelijke redenering en verheerlijking. Maar helaas, niet zo veel anders dan mijn eigen gedachtegang in de synagoge, op 7 november, tijdens de rouwdienst voor Jitschak Rabin.

En wat dacht ik, terwijl de tranen over mijn gezicht biggelden omdat de gedachte te ontstellend was - en ik hoop dat u mij begrijpt en dat eventuele journalisten me niet uit de context of verkeerd citeren. Wat als het waar is wat Jigal Amir zegt: dat God hem de opdracht heeft gegeven. Immers, was Moebarak ooit naar Jeruzalem gekomen zonder Rabins dood, had koning Hoessein ooit in Jeruzalem zó gesproken als hij gedaan heeft tijdens de begrafenisplechtigheid, zouden wij ooit zo veel wereldleiders bijeen hebben gezien om deze man te eren, zouden ooit een miljoen mensen langs de baar van hun premier zijn gelopen, zouden tientallen miljoenen mensen over de hele wereld bezorgd zijn geweest of de vrede in het Midden-Oosten nog wel komt, zou Assad ooit zo positief vrede zoeken met Shimon Peres als hij nu doet? Zou er ooit een bezinning zijn gekomen op wat men in de naam van het jodendom aan fanatis-