Een schaap vangen

daarna Sjimsjon. Eerst abortus, en pas daarna de arme, zwijgende Farao.

Maar u zou toch vreemd opkijken als u mij op een goede -of slechte - dag met een nog kortere rok en nog sexier kleding achter een raam zou zien staan in de rosse buurt, wachtend op de man wiens spirituele bestemming het is mij zwanger te maken.

Achteraf het verhaal van Tamar gebruiken om zin te geven is, althans kan, effectief zijn en tamelijk onschuldig. Maar er kan ook een transformatief effect teweeggebracht worden, niet reflectief, na het handelen, maar projectief, voorafgaand aan het handelen.

De vader van Jigal Amir is sofeer, kopiist van heilige teksten. Jigal Amir bestudeerde zijn hele leven teksten uit Ta-nach. Ik weet niet welke verhalen hij als model heeft genomen voor zijn handelen, maar dat hij zich heeft laten inspireren door bijbelse verhalen, daar durf ik vergif op in te nemen.

Een andere moordenaar van wie we weten dat hij zich door Tanach heeft laten inspireren, is Baruch Goldstein, de arts die bekendstond om zijn zachtmoedigheid, hulpvaardigheid en mededogen, dezelfde arts die 29 biddende moslims doodschoot in de Grot in Hebron waar Abraham, Jit-schak en Ja akov, Sara, Leah en Rivka begraven liggen. Meer dan tweeduizend jaar lazen de joden het verhaal van Poe-riem, de wonderlijke redding van het joodse volk in Perzië. Meer dan tweeduizend jaar hebben we Haman, de incarnatie van de antisemiet, vervloekt, maar we hebben het verhaal nooit opgevat als een aansporing de vijand om zeep te helpen. Baruch Goldstein wel. Eloe? Dat is te wijten aan zijn interpretatie van het begrip ‘omkering’. Als er een grootscheepse moord dreigt van het joodse volk, mag je die pro