Een schaap vangen

sprenkelde zij zich met zoete geuren, en tooide zij zich met juwelen, alleen maar met de gedachte: ik ga zorgen voor de continuïteit van het joodse volk, opdat het een licht kan zijn voor de naties en de mensen in de twintigste eeuw op zaterdag naar Albert Heijn kunnen om boodschappen te doen en op zondag op de televisie een kerkdienst kunnen gadeslaan, genietend van hun dubbele Sjabbat? Nee, Sjim-sjon wilde zijn kracht tonen, Tamar moeder worden, en de spirituele schilderijenlijst is er pas later (door ons) omheen getimmerd.

Ik wil niet zeggen dat de spirituele context ontbrak tijdens het handelen van Tamar en Sjimsjon, verre van dat, wél dat zij zich niet, en wij ons wel daarvan bewust zijn. Wie zal zeggen wie van de jongens die niets anders doen dan hun lichaam trainen in fitnesscentra, wie van de jongeren die in trance raken van xtc in de disco, wie van de heroïnehoer-tjes een daad zal stellen die moreel en spiritueel zodanig van belang is dat zij tot een model zullen worden voor hun kleinkinderen en latere generaties? Ik ben hartstikke tegen obsessieve fitnesstraining, ik vind dat die jongens een vak moeten leren; ik ben helemaal niet voor house en xtc, ik houd niet van gekochte trance. Ik ben absoluut gekant tegen heroïne en prostitutie. Maar het is misschien toch kortzichtig te denken dat bruikbare moraal en betekenisvolle spiritualiteit vanzelfsprekend in het verlengde liggen van de deugden die Kinneging noemt. Deze deugden, die ik onderschrijf, zijn behalve waarden toch vooral voor-waarden om dat te doen wat men werkelijk moet doen: de wil van God - zoals Simson en Tamar deden -, krachtig, maar onbewust van diezelfde wil van God.

Simson en Tamar zijn helden, ondanks hun ellendige leven. Het doet geen pijn hen als helden te hebben. Maar helaas,