verval zag. Het zijn: de bereidheid om hard te werken, discipline en zelfdiscipline, redelijkheid, spaarzaamheid, netheid, orde, hygiëne, durf, zelfstandigheid, inventiviteit, zelfbeheersing, solidariteit, hulpvaardigheid en offerbereidheid. Ik weet niet of hij werkelijk bedoelt dat onze maatschappij een puinhoop is, bevolkt door nietsontziende egoïsten, die alles willen hebben en niets willen geven. Ik ga af op een verslag van zijn voordracht. Bovendien, je kunt Ji-gal Amir, de moordenaar van Rabin, beslist redelijkheid en zelfstandigheid ontzeggen, maar durf en solidariteit en offerbereidheid had hij zeker. Was hij maar laffer geweest, minder verbonden met het joodse volk en een beetje meer egoïst - het had ons veel ellende bespaart.
Maar dit gezegd hebbende, niet alleen dr. Kinneging en de spreekwoordelijke knerpende ouwe tangen en chagrijnige ouwe mannen die menen dat vroeger alles beter was, kermen over het verval van normen en waarden, het is een algemeen maatschappelijk verschijnsel geworden.
Ik geloof niet dat het met onze deugden, onze normen en waarden zo slecht is gesteld. Ik heb, na de moord afgelopen zaterdag op premier Rabin, van zondag op maandag een nacht doorgewerkt met een ploeg mensen, bijna allemaal ergens in de twintig, aan de productie van een extra nummer van het NIW. Ze hebben zich kapot gewerkt - over bereidheid tot hard werken, discipline, inventiviteit, zelfbeheersing, solidariteit, offervaardigheid gesproken. Maar zelfs als het waar is dat de normen en waarden in verval zijn, heeft het dan zin erover te praten? Lieten Sjimsjon en Tamar zich leiden door normen en waarden, wilden zij de wil van God doen of werden zij gedreven door iets anders? Balde Simson zijn kracht nog een keer samen omdat hij gerechtigheid wilde, of omdat hij kookte van woede en stikte van wanhoop? Ging Tamar in bad, waste zij haar haren, be