Kippesoep was ondenkbaar zonder saffraan

een prachtige zwarte snor en een mooi figuur. Binnengekomen gaf hij zijn kaartje en zei: ,,Ik ben directeur zo en zo en ik heb van een paar van die lui gehoord dat u hier een kast hebt. Mag ik die eens zien?” Dat mocht. Hij werd naar die kast gebracht en sloeg haast achterover. Het was een pracht stuk. En er zat minstens drie, vierhonderd gulden winst aan. Achenebbisj, daar kon je een half jaar van leven. Dus het water liep hem in de mond. Hij zegt: ,,Die kast verkoopt u zeker niet.” ,,Nee,” zegt die boer. Zegt hij: ,,Ik heb een ander idee. U kan een hele goeie naam maken. Ik kan die kast bij u weg laten halen en in een speciale zaal in het museum zetten met een kaart erbij: In bruikleen van boer Jansen uit Barendrecht. Dan zult u zien hoe prachtig die kast daar staat tussen de andere meubelen in.” Die boer had dat rijtuig gezien met die kerel en dat kaartje... het was goed. „Wanneer laat u hem halen?” ,,Dat kan misschien morgen wel.”

Van Dam heeft een bestelwagen laten komen en die kast weg laten halen.

Vijf, zes weken daarna ging die boer met zijn vrouw naar Booymans om te kijken. Komt in het museum en wil de directeur spreken. De bediende haalde de directeur. . . „Nee,” zegt die boer, ,,de mijnheer had een zwarte snor.” ,,Nee,” zegt die man, ,,ik ben de directeur hier.”

Enfin, het verhaal werd verteld en de boer bleek beetgenomen. De politie werd erbij gehaald en in betrekkelijk korte tijd hadden ze die antiquair te pakken. Hij heeft een half jaar bajes gehad. Vanaf die tijdheette hij niet meerVanDam, maar de Museumdirecteur. Hij is de dood ingegaan als de Museumdirecteur.

Terug naar mijn werk en gezin.

Ik ben getrouwd en we zijn bij mijn ouders gaan inwonen, want huizen waren niet te krijgen. We kregen vijf kinderen, dus het was alles bij elkaar een heel groot gezin en de toestand werd steeds slechter. Ik kon het bij Wisbrunn niet meer uithouden. Er moest geld bij. Mijn baas vond dat niet erg, hij stelde voor op te houden met reizen en in de winkel te komen, maar daar voelde ik niets voor. Ik ben voor mezelf begonnen. Dat kwam zo. In de trein naar Vlissingen kwam ik een joodse