Kippesoep was ondenkbaar zonder saffraan

ling, er werd gepicknicked, er werden spelletjes gedaan ... je was met elkaar. Die kampen waren hoogtepunten. In het algemeen waren kampen in die tijd erg geliefd in het jeugdleven. Eigenlijk hoorde het tot de goede zeden om in de vakantie een paar weken naar een kamp te gaan. Je leerde je sociaal gedragen, er was corvee, er was een kampvuur waarbij gezongen werd en waarbij de hora’s werden gedanst en stukken werden uitgevoerd. Er waren cursussen en men maakte zich erg druk voor opvoeringen, hetzij cabaretvoorstellingen, hetzij toneelvoorstellingen. Op joodse thema’s of men maakte varianten op bestaande stukken. Ik weet nog dat we varianten gemaakt hebben op Vondels Lucifer, de Rei van Luciferisten werd een strijdlied: ,,Op, trekt op nu, Gij Zionisten.”

Binnen de Joodse Jeugdfederatie bestonden er geen sociale verschillen. Iedereen beschouwde iedereen als vriend. Dat was nu juist het aardige. Er viel natuurlijk ook genoeg te spreken en te doen. Vergeet niet dat er geen Israël was, dat er alleen een utopie was om naar te streven.

Voor het JNF moest hard worden gewerkt. Toen was er nog geen sprake van een staat Israël, er was alleen maar een mandaatsgebied, waar iedere dunam land moest worden gekocht.

Onze JNF-commissaries werkte al met honing-, amandel- en bloemenacties. De joden waren dan wel geen zionist, maar ze gaven natuurlijk wel geld. Het werd beschouwd als een charitatief doel en er werd geld gegeven voor welk joods charitatief doel dan ook. Bij acties werd er ook gekocht omdat je de dochter was van iemand die ze uit de gemeenschap kenden. Dat ze niet achter het zionisme stonden deed er niet toe.