Een staat herrijst ....

Van het grootste belang echter was dit optreden voor de Joodse strijdkrachten. Zoals een officier mij zeide; „Wij wisten plotseling — nu staan wij alleen. Wij wisten wat het volk van ons verwachtte, wij kenden onze verantwoordelijkheid en kregen een afkeer van dikke woorden. „Dikke woorden horen thuis in Lake Success,” voegde hij er sarcastisch aan toe.

Er werd onderhandeld over een samengaan van Haganah en Irgoen en er werd een voorlopig accoord bereikt.

De regering was eensgezind — het leger verenigd. Tegenover een wijfelende U.N.O. — agressieve Arabieren en (om geen andere uitdrukking te gebruiken) een onbetrouwbaar Engeland begon Joods Palestina het offensief.

De convooislagen werden gewonnen. Er kwam weer voedsel in het geblokkeerde Jeruzalem. Tiberias en Safed werden bezet. De druk op de kolonies werd niet alleen verminderd maar de tegenaanvallen dreven de Palestijnse Arabieren op de vlucht.

Velen hunner hadden deze oorlog niet gewild. Zij stelden vaak hun bezittingen onder Joodse bescherming. En de Joden die ervaren hebben zowel wat vlucht der ballingschap als wat „inbewaring geven” betekent, zullen stellig het hun toevertrouwde met zorg beheren.

De grootste en militaire zowel als politiek best geslaagde actie was de bezetting van Haifa.

Haifa is zoals vroeger gezegd een stad met een gemengde bevolking.

De Engelsen wilden Haifa verlaten en slechts de haven tot na de volledige evacuatie bezet houden.

146