Een staat herrijst ....

nederlagen in de loop van hun agressie, behaalden zij een politieke overwinning. Zij ervoeren dat de politiek van dreigen en geweld gebruiken nog altijd met veel succes kon worden gehanteerd.

De stemming der Joden werd gekenmerkt door diepe teleurstelling. Opnieuw zou de stichting van de eerste onafhankelijke Joodse Staat na 18 eeuwen worden uitgesteld? Het scheen dat men opnieuw gekozen had voor geweld en niet voor recht.

Nu zou het Joodse volk moeten bewijzen of het inderdaad een andere houding en andere reactie zou tonen dan tijdens de eeuwenlange ballingschap. Eeuwenlang was het Joodse lot afhankelijk geweest van wat anderen dachten en besloten.

De leiders van de Joodse gemeenschap in Palestina aarzelden geen ogenblik. Zij gaven hun antwoord op het terugtrekken van de Ver. Staten door bekend te maken dat de Joodse Staat zou worden uitgeroepen op 15 Mei. De voorbereidingen voor het overnemen van het bestuur over het door de U.N.O. aan de Joden toegewezen deel waren ongeveer voltooid.

Wellicht hebben velen dit antwoord met een schouderophalen afgedaan. Wanneer de grote machten niet aan een verdeling zouden medewerken zou deze immers toch niet kunnen worden doorgevoerd....

De weerklank bij de Joden in en buiten Palestina was ontroerend.

Voor het eerst reageerde de Joodse gemeenschap anders — nam zij ondanks de houding der grote machten het lot in eigen handen.

Voor de geschiedschrijver zal het ogenblik waarop deze verklaring kwam belangrijker zijn dan het moment waarop de Staat werd uitgeroepen.

Een Staat herrijst 10

145