Een staat herrijst ....

ten dat de gehele kolonie verwoest was en de Arabische vlag op de kolonie wapperde.

De Joodse militaire successen vormden voor de Arabieren en hun vrienden een ernstige en onver, wachte tegenslag. En zij zouden deze successen politiek zo hard nodig hebben.

De achtergrond van de grote keer welke de gebeurtenissen namen zal wellicht nooit geheel duidelijk worden.

Op Vrijdagavond 18 Maart maakte de regering van de Ver. Staten bekend dat zij een nieuwe speciale zitting van de U.N.O. wenste om te beraadslagen over een nieuw plan voor Palestina.

De grondslag van het plan vormde een Trusteeship over Palestina, dat een definitieve regeling voor onbepaalde tijd uitstelde. Officieel was daarmee het verdelingsplan niet van de baan, maar Amerika achtte doorvoering van het plan nu niet uitvoerbaar zonder veel bloed vergieten.

Dit werd gezegd op een ogenblik waarop de verdeling al grotendeels een feit was geworden en ieder die van de zaken op de hoogte was weten kon, dat niet-doorvoering meer bloedvergieten nodig zou maken, dan doorvoeren. De speciale zitting werd bijeen geroepen en „het spel der vergissingen” (anders kan men deze samenkomst van de regeerders der wereld moeilijk noemen) begon opnieuw. De regering van de Sovjet-Unie en de met haar verbonden staten leverden heftige critiek op de houding van de Ver. Staten. De Arabieren toonden zich tevreden. Na tal van militaire

144