Een staat herrijst ....

het spook geheel doen verdwijnen. En er wonen nu twintigduizend gezonde mensen, Joden en Arabieren, in Petach Tikwah en omgeving waar vroeger slechts 400 door koorts bezochte fellachen woonden.

Zo ziet het „Joodse imperialisme” er in werkelijkheid uit.

Wie iets weten wil van de oorlog tegen de malaria moet de begraafplaats van Chedera bezoeken. Chede-ra zelf is een mooi plaatsje waar weinig meer aan malaria herinnert. Het ziekenhuis waar vele nieuwe burgers der omliggende dorpen en nederzettingen geboren worden ziet er niet uit als een plaats waar de strijd tegen deze vijand nog gevoerd wordt. Dat hoeft ook niet meer. Maar rijen en rijen op de begraafplaats vormen de laatste rustplaats van gehele families, die bij de aanvang der kolonisatie omgekomen zijn.

Van de begraafplaats naar de bloeiende citrus-plantages is maar enkele stappen — de weg van hen die het offer brachten en het resultaat dat het offer waard v/as.

Zoals in Chedera was het in Nahalal in „de” Emek.

Het is inderdaad wonderlijk om te midden van de graanvelden in de Emek het verhaal te horen van de strijd tegen de malaria. Maar toen de stichters van Nahalal begonnen, vonden zij de ruïnes van twee dorpjes waarin Duitsers en Arabieren hadden geleefd die vóór hen „de vallei des doods” hadden willen ontginnen. Waar deze niet waren geslaagd zetten in 1921 de pioniers in de Emek hun eerste bedrijf op — het begin van de ontginning van wat nu een der mooiste en vruchtbaarste delen is van het gehele land.

121