Een staat herrijst ....

„Denkt U niet dat dat straks een belemmering zal worden?” Hij lachte en haalde zijn schouders op. „Laten de arbeiders overal als mensen proberen te leven. Waarom moet er een verschil zijn tussen een fabriekseigenaar en „de knecht”. Wij zullen trachten hetgeen wij hebben bereikt te handhaven ....”

Arbeidsconflicten zijn echter in Erets Jisraeel uiterst zeldzaam. Een staatscommissie bemiddelt direct en haast altijd met groot succes. Het is de vraag of nu de Staat treedt in de grote familie der volken waar nog wel eens andere toestanden heersen, dit gehandhaafd zal kunnen blijven.

De „poeël” de arbeider zal niet licht van enig nu reeds verkregen recht afstand doen.

Wanneer de moeilijkheden zich toespitsen zal de vorm van arbeiderscoöperaties ook in de industrie toenemen.

Ook dan zullen de arbeiders bereid moeten zijn tot grote offers. Maar zij weten dat de opofferingen hen of hun kinderen ten goede komen.

Men vergete nimmer dat zowel de arbeiderspartijen als de religieuze arbeiders de sociale rechtvaardigheid als grondslag van hun streven zien. Zoals de mensen van Poale Mizrachie (religieuze arbeiders) het uitdrukken: „Er moet eindelijk eens een begin worden gemaakt om de sociale wetgeving van de Thora en de vermaningen van de Profeten in daden om te zetten, nu zij eeuwenlang door velen als voorbeeld zijn genomen, zonder te leiden tot de rechtvaardige wereld die met deze voorschriften wordt beoogd.

Het zal van het grootste belang zijn om de gang van het proces der arbeidsverhoudingen in de nieuwe

110