Het oogenblik

steken, en presenteerde het ambt van den afvallige aan Pietje.

Deze stond sprakeloos voor het onverwacht verschiet. Den volgenden morgen echter kwam moeder van Dogteren om te accordeeren, dat Piet nu ook veertien gulden per maand zou gaan verdienen als aanvangsala-ris. Er werd een andere jongste bediende aangenomen en zoo promoveerde Pietje tot Piet.

Met zestien jaar aanvaardde Piet dus den zetel, —-hoog op de pooten en bekleed met ietwat kaalgeschaafd zeildoekovertrek, *— van tweeden klerk-rekening-courantboekhouder bij Dufay & Zoon, makelaars in koffie. Zijn moeder waschte en perste den Zondag-schen broek van vader van Dogteren voor Piet, die op zijn nieuwen post de mannelijke beenbekleedsels niet langer kon ontberen, en eenige maanden later, toen de oude van Dogteren na inning zijner nieuwjaarsfooien zich een nieuw pak had laten snijden, bleef de broek Piet's persoonlijk en ongedeeld eigendom.

Met negentien jaar was Piet reeds eerste klerk bij Dufay & Zoon en Mijnheer Piet voor de beide jongere bedienden. Hij schreef nu zelf brieven die de jongste bediende moest copieeren, hij schreef ze zelfs zonder taalfouten, want hij was vlijtig en degelijk en nam les bij een jongen schoolmeester, die voor twee kwartjes per maand zijn taaloefeningen corrigeerde. Hij werd meester op alle n's, en de d's en t's baarden hem niet langer zorg. Toen hij eenentwintig was, begon hij zelfs te overwegen of de tijden nog niet rijp waren voor Stenografie. Maar aangezien hij dertig gulden per maand verdiende en zijn vader al rheumatisch werd, stelde

97