En toch leefden wij

want ik weet dat hij net zo graag wil praten als ik. Dat die man zo onbeholpen en verlegen kan zijn dat ergert me vaak. En dan wil ik zo graag hem een beetje nader zien te komen maar heb geen zin om er zó een grote weg voor af te leggen). Het kan haast niet anders. Je bent zo één met je werk, dat het een wonder is als je daarbuiten nog tijd en ambitie vindt. Nu begrijp ik ook, dat er ook in het huwelijksleven zelf zoveel sleur komt. Je verslapt van beide kanten door oververmoeidheid (omdat je in het begin gewoonlijk niet opgewassen bent tegen je taak) en gebrek aan beheersing. Neen, zus, ik denk eerst heel goed na, want wil je zelf werkelijk góéd voor man en kinderen zorgen dan blijft er niet veel over (voor jezelf). Al sta je nog zo vroeg op en ga je nog zo laat naar bed. (...)

*24

Aan verleden jaar denk ik veel, hoewel pas door jou aan de bewuste moederdag. Weet je, ik kan het gewoon niet geloven, dat vanaf overmorgen (16 mei) alles, wat een jaar geleden was al niet meer thuis betekende. Ons vadertje (Jo) hebben we eigenlijk maar een halfjaar meegemaakt en wat heeft hij zich diep in ons gegrift. (...) Maar, zusje, nu ik het toch over hem heb wil ik je meteen schrijven, waar ik tot nu toe niet toe gekomen ben en wat ik Roos ook had gevraagd om jou te zeggen. Je schreef in één van je brieven over een verjaardagsplan watje had geopperd, maar wat mij nooit heeft bereikt. Maar ik snap natuurlijk wat je wilde. Zuske, dat kan niet. Denk zelf eens na. We hebben al één keer bewust iets tegen de zin van vadertje gedaan, zouden we dat dan nog een keer moeten doen?

Ik zinspeelde op onze drieste actie van ongeveer een halfjaar geleden om onze oudste, bij Jo in huis opgepakte, zuster uit het gevang vrij te kopen. Jenny had namelijk via via gehoord dat een enkele advocaat in Den Haag zich daarvoor inzette. In het volle besef dat Jo met zo’n riskante onderneming nooit zou hebben ingestemd, wij zouden ons daarmee immers zelf aan een totaal vreemde blootgeven, verzochten wij Jenny toch het adres van die advocaat voor ons op te sporen. We konden niet anders. Van ons gezamenlijk bezoek bij deze ‘wonderadvocaat’