ook nog met het zusje over dat ik het nu echt mis niet meer zoveel met de trein te gaan. (Die treinreizen zelf kan ik mij niet meer herinneren; vermoedelijk door de constant verdrongen angsten die ermee verbonden waren). Die spannende afwisseling is blijkbaar gezond voor me. Je raakt eraan gehecht, ook aan al die nare dingen van ons leven nu, vind je niet?Het hoort erbij.
*20
Je vraagt hoe het bij mij is wat mijn gevoelens voor Moes betreft. Kijk, zusje, Mutti is mijn moeder, waarmee ik met heel mijn aanhankelijkheid van kind aan moeder ben verbonden, waar het natuurlijke instinct het sterkste is. Moedertje is iets heel anders. Mijn beste vriendin, die ik misschien net zo nodig heb en waarvan ik heel veel houd omdat het geestelijk contact met haar zo belangrijk is als met geen ander, zoals het misschien had kunnen worden met ons gutem, lief Papachen. Maar dat heeft niets te maken met de liefde voor Mutti, die echt en zuiver is zoals alleen de liefde van een kind. Ik zou het verschrikkelijk vinden als ik haar niet meer zag, ik zou het ook vreselijk vinden als vadertje niet terugkeerde. (...) Ro en ik maken net plannen over haar reis naar Apeldoorn naar haar broer (Roos had alleen die ene broer). Lekker, ze moet van mij minstens een week wegblijven. Leutig, joh. Els voert dan niks uit. Ik vraag beslist of Ag. dan wil komen. Rietje bracht een brief van godsvrucht mee, die lag er al ik weet niet hoe lang. Ze was zo blij dat we gezond waren. Vond het jammer dat ze niet direct (naar mijn adres bij Roos en Rudolf) kon schrijven enz. enz. Schrijf haar ook eens hoe je het maakt ja? (...) De koffers gaat Ru hoop ik halen, weet alleen nog niet wanneer. Als hij het goed vindt ga ik mee. De melkvrouw (Tine, de vrouw van de melkboer uit Amstelveen) heeft een jongetje gekregen, een week of drie geleden. Dickie (van Nel en Leen uit Amstelveen) is niet meer verwend, maar leuk. Ruurdje is een schattenjong. (...) Zuster mijne, voor heden genoeg, ik ben al 2 uur bezig. Wat zijn tante en opa toch schattig voor je. Doe ze de groeten van me, ook aan Paps en Mams, je schrijft helemaal niet meer over hen? Waarom? Kom je er niet meer?Ik wou, dat ik ook eens mee over de hei kon lopen. Schrijf eens aan Frans als je zin hebt, ik vind het wel ‘angebracht’ (op