En toch leefden wij

Titel
En toch leefden wij

Jaar
2015

Pagina's
235



Maar het was zo eenzaam. Eerst dolblij de hele middag in het geslacht Björndal te kunnen lezen en toen ik zo ver was, was ik zo moe, dat ik een uur op de bank in diepe slaap zonk. Toen Erik aangekleed en in de wagen en naar Oma. Daar was het ook zo stil. En thuis de kinderen direct in bed, want ze hadden allebei in hun broek geplast. Eten deed ik maar zo onderdehand. En toen ging ik bibberend van de kou zitten lezen. Maar het was niks. Mijn gedachten gingen aldoor zwerven terwijl ik uren kan doorlezen als één van hen ook in de kamer zit. Het was zo eenzaam en ik dacht aldoor aan onze Zondagen die nu zo ver weg liggen en toen kreeg ik zo een Sehnsucht. En aan Agaath dacht ik en aan Mutti en aan Vader. ’s Zondags thuis. Het is net als de vleespotten van Egypte vaak, vind je niet? Toen ben ik maar om 21 uur naar bed gegaan, het was nog licht en de jongens (op straat) gilden zo voor mijn raam en een kwartier later kwamen ze thuis. Hun eerste woorden “isEls er niet?” Vanmorgen alleen een toespeling van hem dat ik nu toch zeker uitgeslapen was. Ik begrijp het niet, maar alleen zijn kan ik niet meer. Tenminste niet lang. Ik snapte Marijke niet, die doodongelukkig avond aan avond zat te wachten tot vadertje of moedertje thuis kwam (in de Bors van Waverenstraat in Amstelveen), terwijl ik toen smachtte om alleen te zijn, zonder de spiedende ogen van de melklieden (Kees en Tine). Gelukkig dat ik zo vaak mogelijk naar haar toe ging, wat dat betreft heb ik mij dus niets te verwijten. (...) Ik denk vaak, ik moet denken onder het werk, want anders leef ik niet. Er zijn zoveel gedachten, gedachten die je rijk en gelukkig maken in het besef, dat ze er zijn. Weetje, zus, je moet nog verder, nog hoger, naar dat wat je niet kunt bereiken, want zolang je zoekt in het tastbare, is het slechts een oefenen, maar geen kunst. Bep (uit Oud-Beijerland) schreef, ze snapte niet hoe ik zo flink kon zijn onder die omstandigheden. Het is geenflinkheid, het is eenvoudig het rhythme van het leven, dat je meesleept. (...)

Het vervolg is weggeraakt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition).
Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen.


Weergave
Afbeelding / Tekst (OCR)

Alle boeken in deze digitale bibliotheek kunt u gratis lezen of downloaden. Met een vrijwillige donatie helpt u ons met het in stand houden en verder uitbreiden van de bibliotheek. Klik hier als u een bijdrage wilt overmaken.