En toch leefden wij

Vind je dat niet brutaal. Woedend was ik toen ik het hoorde. Agaat weet alles, doch schrijf niet dat ik jou heb geschreven, dat hij met mij wou beginnen. Zij zei dat jij aan haar vroeg of hij met haar begon. Ik moest jou alleen maar schrijven, dat ik niets wist, maar heb je nu alles eerlijk gezegd en weetje het nu. Hoe vind je het? Ik snap zoiets niet. ’t Zal wel aan mij liggen. (Rita was van 1920).

Moedertje is reuze goed en erg dik geworden. Ze is over haar verdrietigheden heen en besteedt alle aandacht weer aan de kinderen. Dus vermoeiend was het niet dat ik er was. Ze vroeg het zelf en was er erg blij om. En watje schrijft over R. (Rinus Hille) maar lieve kind, mijn oordeel over hem is altijd hetzelfde geweest van het begin af. Een slappe indruk kreeg ik van hem de i^e keer en daar blijf ik bij. Hetty’s oordeel is een ‘fijne knul’. Dat van jou ‘een indrukwekkend persoon’. Een verwijfd type vind ik hem.

En nu over behoefte hebben aan een vriend. Ook hierin wil ik eerlijk zijn. Ik heb zo ongeveer van mijn ig^e jaar af een jongen gehad. Van mijn i5^e tot mijn i8^e jaar, bijna 3 jaar, dezelfde. Doch het geloof was verschillend en dus altijd ruzie thuis om hem. Tot ik moest kiezen, hem of thuis. O, stommerd die ik was, heb thuis gekozen. Later heb ik pas beseft wat ik gedaan had en er reuze spijt van gehad. Toen leerde ik in A. mijn verloofde kennen, die gelijk stond aan die i^e jongen, dat dacht ik. Dit is niet zo gebleken. Hij heeft de verloving verbroken, doch het was toch niet gegaan, want nu weet ik dat ik tot dusver nog niet iemand heb ontmoet, waarvan ik zoveel kan houden als van Roel. Het vorige jaar heeft hij zich verloofd, wat een reuze slag voor me was.

Ieder normaal meisje heeft zijn verlangens en zeker iemand, die altijd een vriend heeft gehad. Doch wat dat betreft kan ik me heel goed beheersen en zal ik er uiterlijk geen last van hebben. Misschien innerlijk wel. Doch het heeft geloof ik niet iets te maken met mijn type.

Lieve schat, wat fijn dat je nu eindelijk iets hebt. Ik gun het je van harte. Hopelijk blijft het tot het einde zo. En samen met Ro is heerlijk, niet?

Wat die mensen van je denken is helemaal niet gek. Je bent ook veel ouder. Vooral in je brieven. (In realiteit kon zij het ook niet weten. Wij hadden elkaar immers nog nooit ontmoet). Voel