En toch leefden wij

en iedere avond zowat mensen hebt. Maar ik sla me er wel weer doorheen. Nog twee maanden en dan is het weer gebeurd.

Ida heeft het al telkens over haar broertje. Ze zal straks toch nog wel gek kijken, denk ik, als ze zo ’n klein kindje ziet.

Agaat komt zo nu en dan eens in de winkel en ik zal haar deze brief geven zo gauw ik haar zie. Ook een foto van Ida krijg je erbij die had ik je toch beloofd hè. Ze staat er leuk op vind je niet?

Net met St. Nicolaas is Kees een week ziek geweest. Toen heeft Jan Voorneveld z’n wijk gelopen. Je begrijpt dat was wat. Hij is een hele week op bed geweest en de Voornevelden liepen de deur plat. ’t Is hier nog steeds iedere avond mensen, dat word je op de duur wel eens een beetje zat.

Nu Els, je weet zo weer eens wat van ons. Ik zal je wel weer eens pennen als de zoon of dochter gearriveerd is.

Ik hoop dat je nog eens iets van je laat horen.

Heel hart.gr. van je vrienden Kees en Tiny en Ida.

*11

Amstelveen, 30 januari 1944 Lieve Els en Ro.

Eindelijk krijg je weer eens een teken van leven uit Am. Van A. hoorde ik dat Els nog steeds in Den Haag vertoeft. Was die betrekking in Gelderland een misverstand? (Geen idee over welk aanbod Nel het hier heeft. Het waren er ‘zoveel’ in mijn herinnering). ’t Is reuze moeilijk om in deze tijd iets behoorlijks te vinden. Je zal van Lies wel gehoord hebben dat Rita (van Straten) weer in de verpleging gaat in een tehuis voor ouden van dagen. Ik heb haar een paar dagen te logeren. Ze sluit hier een brief bij in. Ook Louis (‘oom Juro’) is hier gelogeerd, ’t werd in de polder te benauwd (te gevaarlijk), nou zit ik met hem, ’t is wel een aardige vent maar erg bang, hij schrikt van iedere bel. Els