En toch leefden wij

zorgen dat ze in W (Westerbork) achterblijft, maar ze moet hem trouw blijven. Al moest hij haar uit Palestina terughalen, hij moet haar hebben. ’t Is fantastisch, maar wat mogen wij ervan zeggen. Ze is gek op hem. Maar heeft hem gezegd dat hij van ons afmoet blijven, want dat wij alles voor haar betekenden. Ze bleef op haar post voor ons. Ik weet dat ik daarom zo gauw vrij kwam. Om haar ben ik gelukkig. Als ik in Den Haag kom zoek ik hem op. Ik sluit in een afschrift van Marijkes laatste brief uit Scheveningen, die mij via iemand bereikte. Het origineel bewaar ik als een laatste stuk van haar.

Liefste moedertje,

Dagen en nachtenlang zit ik te denken en probeer langs deze wegje nog eens te bereiken. Je moet toch maar aan Wim zeggen dat ik nooit met hem verder wil gaan. Hij zou me anders later verwijten, dat hij z’n beste jaren met wachten verknoeid heeft en dat wil ik niet. Zeg hem dat ik het jou als m’n laatste bewijs van vertrouwen zei. Maar dat andere mag je hem nooit vertellen. Dat vraag ik van je en vertrouw erop. Het één heeft ook trouwens niet meer met het andere te maken. Vanaf het moment, dat ik wist dat mijn beurt gekomen was om naar het front te gaan, heb ik geen seconde meer aan Wim gedacht. Mijn fout was om toen niet meteen alles af te breken. Gelukkig is het nog niet te laat. Hij moet wel later alles in het werk zetten om moeder en mij terug te halen. Dat is zijn plicht. Ik ben niet bang. Je weet waaruit, behalve uit jullie liefde, mijn kracht groeit. Lieve, lieve schat, nog eens en altijd weer vraag ik jou hem te helpen en hem te beschermen. Ik heb trouw beloofd en ik zal hem trouw blijven. Ik moet hem terugvinden.

Opsomming spullen die Marijke/Eva wilde hebben.

Misschien heb je het al allemaal gedaan als je dit krijgt. Misschien ben ik ook al doorgestuurd. Ik zal vechten met m’n hele ik en ik heb goede hoop. Nog een wensch als het mogelijk is. Die foto van mij, die Wim jou moet geven, moeten jullie houden, en die ik aan jou gaf, als je er kans toe ziet, geef die aan hem.

Weetje, ik pieker er nooit over waarom het moest gebeuren dat ik nu hier zit, soms begrijp ik mezelf niet. Ik aanvaard het zoals ik al het goede en jullie liefde ook aanvaard heb. Als jullie het