En toch leefden wij

er niet is. Ik heb gevochten op de boot tegen mijn eigen kleinzielige ik weet niet wat.

Zusje, ik moet het licht uitdoen, want anders wordt F. wakker. Dag schattebout

Dinsdagmorgen, 8 uur

Allen aan het werk voor het ontbijt. Ik stiekem weer aan mijn schrijfbureau. Roos zal dit schrift nog vervloeken.

Van de boot hadden we een prachtige weg hier naar toe. Boomgaarden. Ergens een heel eind verderop ging het een brug op en daar was water met erachter een nevelige vreemdigheid omkringd door heel donkere bomen. Het trappen ging zo zwaar dat ik ogenblikken had waarop ik de fiets hardop vervloekte en dacht niet meer verder te kunnen. Dat kwam meestal met het bergop rijden en dan ineens als het weer omlaag ging vergat ik alle inspanning en genoot alleen van de blijde zomerdag en dacht dat zo het leven is. Dat we juist einden omhoog moeten zwoegen om dan als kroon op ons werk een klein stukje te glijden in het luchtruim vol zorgeloosheid. En ik was tevreden en liet rustig het zweet langs mijn lichaam gutsen, blij ook in het besef dat achter me een klein levend wezen zat, dat ik met mijn eigen kracht mee voortbewoog, zodat ik niet alleen voor mezelf profijt ervan had.

Ergens in het bos vlak achter Zeist hebben we gerust. Het was er fijn. Erik zat zo schattig stil te spelen. Roos lag met haar hoofd op Ru’s buik en ik ergens in de zon. Het gaf een sfeer van jong zijn, van leven, van vreugde. De laatste loodjes wegen het zwaarst. Maar ik kwam er ook (in Apeldoorn, waar we bij Roos’ broer Wim en zijn vrouw Jopie zouden overnachten). Een leuk huis tussen een heleboel van die zomerse huizen in een stille straat. Een grote tuin met enige kinderen en een rommelig interieur. Ik wist natuurlijk eerst met mezelf geen raad. Zat binnen mijn b.h. te naaien, die natuurlijk van de spanning geknapt was. De groten wandelden door de tuin, de kinderen sliepen. Later kwamen ze binnen en ik had moeite mijn ogen open te houden. Zo nu en dan vielen ze dan ook dicht, kon toch onmogelijk de conversatie (over mensen die ik niet kende