Prometheus

zoon tegenover den vader, een uitgesproken verschil in levensbeschouwing tusschen vader en zoon, 'twelk zich een zeven-tiende-eeuwsch auteur niet denken kon, en 't welk gezinsontbinding, maatschappij-ontbinding beduidt, en ten tweede een grootere beteekenis van de liefde, waardoor het persoonlijk sentiment boven den familie-band gaat.

En deze groepeering, waarin des auteurs sympathie ten volle bij het onmaatschappelijke ligt, is de vaste groepeering van Schiller's drama's. Dezelfde aanklacht als die, welke Thomas Morus reeds bij monde van zijn filosofischen wereldreiziger de maatschappij in het gelaat slingert — dat de grooten en machtigen door hun zelfzucht en hardvochtigheid de misdadigers kweeken, om ze daarna met veel vertoon van zedelijken afschuw op te hangen — ontmoeten we in ,,Fiesco", nog hartstochtelijker, in het diep-gevoeld beklagen van de galeislaven.

Daartegenover spreekt elke maatschappelijke, spreekt ook Hobbes in gemoede over de luiheid en boosaardigheid van het misdadig gespuis en over hun ,,eigen schuld" — en de optimistische Christelijke Spectator was over deze onaangename zaken liefst in het geheel niet te spreken, luidkeels galmend dat de wereld voor de braven en de vlijtigen toch zoo schoon en zoo gezellig is. Zelfs Dante kon, mocht ,,Judas" en ,,Brutus" niet onderling onderscheiden, nauwelijks vermocht dit de zeventiende eeuw, maar Schiller noemt in zijn vaker genoemde academische intree-rede onder de ,,edele mannen", alsof het vanzelf spreekt, ook Brutus!

Plutarchus bracht hem tot Prometheus-verheerlijking — het was inmiddels dezelfde Plutarchus, die op alle Jezuïetenscholen in de zeventiende eeuw werd gelezen en waaruit de vlijtige leerling slechts filologische wijsheid en Christelijke zelfverheffing puurde.

Treden we in ,,Die Räuber" het rooverkamp van den held, Karl Moor binnen, dan vinden we er ook werkelijk den naïevèn roover, met... Plutarchus in de hand! Hij doet den mond open en de eerste naam, dien hij noemt, is de groote naam van Prometheus, de heilige naam van den God des Verzets. ,,Der hohe Lichtfunke Prometheus ist ausgebrannt, dafür nimmt man jetzt die Flamme von Bärlappenmehl..." Wat door de Dante's

404