Izzudaar

drift las hij het niet. In het midden van de straat stonden de slagers bijna lijf aan lijf

‘Heb je nou je zin? Hoeveel biefstukken moet je nou uitsnijden om die stunt te verdienen? Verdienen!-! een dag vlees voor niks,' krijste Leo Bolle.

'Voor niks? Man, je ijlt,’ riep Bram Horn.

‘Dat heb jij toch gedaan. Vlees vandaag voor niks. Op mijn ruit.' Leo Bolle bleef er haast in.

Met een forse zwaai duwde Bram Horn zijn concurrent opzij en liep naar diens winkelruit. En hij las.

'Heb je het gelezen?’ riep hij zijn concurrent toe.

‘Gelezen? Lezen ook nog!! Is het niet genoeg wanneer de klanten je dreigen als je het vandaag niet voor niks geeft?’ gilde Leo Bolle. Bram Horn pakte zijn concurrent bij de schouders en duwde hem bijna door zijn eigen ruit.

En Leo Bolle las:

‘Wegens verloving van mijn dochter Marton met [acób Horn, vandaag vlees gratis.'

Toen holden beide slagers naar de ruit van Bram Horn en zij lazen: ‘Wegens verloving van mijn zoon [acob met Marion Bolle, vandaag vlees gratis.'

Beiden konden geen woord uitbrengen. Leo Bolle kreeg het eerst zijn stem terug, want hij was het meest op geld gesteld.

‘Here, Here, wat zal me dat kosten?’

‘Heel wat meer dan je klapstukpesterij.’ riep Bram vergenoegd.

Leo Bolle staarde voor zich uit en zei opeens:

‘Niet eens zo gek. . . niet eens zo gek.’

‘Helemaal niet gek,’ galmde Bram. ‘Zo'n forse gezonde kerel als mijn jacob.’

‘En mijn fijne, knap|>e Marion, wou je die soms achterstellen?’ dreigde Leo.

‘Zullen we de vrouwen dr bijroepen?' zei Bram Horn. Hij voelde zich altijd veiliger achter dikke Hetty.

‘Laten we eerst maar eens gaan helpen.’ zei Leo Bolle somber, ‘mijn verlies puilt de winkel uit.'