Izzudaar

‘Marion, nu zie ik je zeker nooit weer,’ zei Jacob. Zij staarde naar de grond. Met zijn krachtige hand hief hij zacht haar kinnetje op, zodat ze hem moest aankijken.

‘En?’ drong hij aan.

Ze haalde haar schouders op en zei, het hoofd afwendend: ‘Misschien wil jij morgennacht proberen weer iets op vaders ruit te plakken. Ik zal ook op wacht zitten, maar met koffie en verse boterkoek.’

Toen rukte zij de deur open en vliegensvlug was ze verdwenen.

Er kwam plotseling rust. De wederzijdse veldtochten werden geëerbiedigd en er waren minstens twee vakkundig toebereide koeien op normale wijze en zonder verliesprijzen de ruiten van Bram en Leo gepasseerd, toen Leo Bolle, ‘mir nichts, dir nichts’ een campagne klapstuk op zijn ruit begon.

Bram Elorn bracht rundertong en zwezerik in stelling en Jonas, de loopknecht, werd uitgezonden om Jacob te halen.

‘Hij begint weer, Jacob. Klapstuk met zwaar verlies.’

‘Vader, je bent misschien toch wel een beetje ouderwets. Door zo’n goedkope lokker neemt men ook de duurdere dingen wel mee.’

‘Wat moet ik doen, jongen, ik kan niks bedenken. Rooktong en zwezerik zijn maar lapmiddelen en met verlies werk ik niet meer.’ Jacob antwoordde eerst niet, maar toen hij zijn tobberige vader daar zo zag zitten, zei hij:

‘Ik zal vannacht weer komen waken, maar morgen is het uit.’

Hij stond op en verliet snel de huiskamer.

‘Hoorde je dat, Hetty, morgen is het uit. Wat een antwoord. Morgen is het uit. .. een kunst als vannacht de wereld vergaat.’

‘Als.. .,’ zei dikke Eletty, ‘als.. . maar als hij nou niet vergaat? Ik geloof niet in die komeet van meneer Halley. Waarom zal die staart uitgerekend tijdens ons leven de aarde raken? Bram, gooi er bak-lappen tegenaan. Tong en zwezerik zegt de gewone mensen te weinig.’

‘Zwijg stil,’ zei Bram Horn. ‘Ja, ik heb daar geen andere zorg. Bak-lappen... als meneer Halley met zijn komeet naast je bed staat.’

104