De Soete Bazinne

Hij maakte zich weer los uit haar omarming, sloeg een arm om haar schouders.

„Kom... ik zal je thuis brengen, ’t Is donker en de stad is vol gespuis. Mobilisatieschuim,” zei hij zakelijk.

„Aasbrendt is naor Tessel. De heile weik... Op last fen de Admi-ralitaat,” zei ze, keek naar de grond en schopte iets denkbeeldigs weg. Hij omvatte haar vaster en drukte haar een paar keer verlangend tegen zich aan. Toen vlijde zij zich weer tegen zijn schouder, kriebelde speels met een vinger tussen de kier van zijn hemd, tussen de haren op zijn borst.

„Hai kraagt me nooit. Det is een ferrassing for nao de kerkgang,” zei ze vol haat.

„Waarom trouw je hem dan?”

„Se geld wil ik en 'De Paaper’. En jaaw... as vraajer! Neem me naaw... naaw... naaw keirel!”

Hij tilde haar in zijn oersterke armen alsof ze een kind was, blies de kaars uit en droeg haar naar zijn bedstee...

Geesje Seghers zocht dokter Todelche weer op en zei:

„Waar woont die oude jodenman. Ik wil hem terugbetalen.” „Daarmee is toch geen haast? Hij heeft het je geleend zonder rente en zonder tijd.”

„Ik wil niet leven met schuld. Ik heb elf gulden bij elkaar. Zal dat genoeg zijn?” vroeg ze opeens wat timide..

Al die dagen dat zij gewerkt en gespaard had, was die som iets geweldigs in haar ogen geweest, maar nu zij het bedrag noemde, voelde zij zich armoedig en sjofel.

„Het zal zeker genoeg zijn,” glimlachte Chajim Todelche.

„En... ik wilde Jan nu opzoeken. De Schout heeft niemand gezonden. Misschien heeft hij medelijden en het ons vergeven,” zei ze toch nog angstig.

„Ja, we zijn wel voorbarig geweest. Als u uw man bezoekt, zal ik meegaan. En misschien brengen we hem weer terug naar de stad.”

Ze knikte heftig en ontroerd. Chajim Todelche noemde haar het adres van Manasse Gompertz en zij spoedde zich er heen.

De patriarch zat aan zijn tafel munten te wegen, want hij was geldwisselaar van beroep. Bedeesd en nieuwsgierig wachtte Geesje totdat hij het zojuist geconstateerde gewicht in een groot dik boek nauwkeurig had bijgeschreven. Toen wees hij haar een stoel langs de

254