De Soete Bazinne

aangevraagde lening. Isaï Krumbach kon hem slechts mededelen, dat er nog niet voldoende toezeggingen waren ontvangen, maar dat hij de Engelsman zo spoedig mogelijk zou berichten. Hun gesprek was zeer hoffelijk en opgewekt en John Cambell gaf de wens te kennen joffer Genendel Kossmann te mogen ontmoeten. Ook wandelden zij samen nog een tijdje op, tot grote ontsteltenis van Reinier Vinck, die hen over de Dam zag lopen. Er moest nu snel, zeer snel worden gehandeld, dacht hij. Hij begaf zich naar huis, maar zijn avondbrood smaakte hem niet. Zijn bezorgde vrouw hoopte, dat hij onmiddellijk na de oorlog zijn geheime officie zou neerleggen, zodat zij dan eindelijk weer eens rustig zouden kunnen leven. Hij beloofde het haar hartgrondig en, nadat hij een klein dutje had gedaan, voelde hij zich weer wat opgeknapt, ging uit en begaf zich naar het huis van de Schout.

Hij trof hem wat kleumend bij zijn haardvuur, want de Schout voelde zich niet prettig. Maar aandachtig luisterde hij naar de koopman, naar het bezorgde verhaal over het voortdurende gewroet van John Cambell om de lening los te krijgen en de gerezen moeilijkheid met de verschepingsdatum van het graan voor Italië. De Schout voelde zich wat beschaamd vanwege zijn traagheid, hij rees moeizaam op en klopte de koopman bemoedigend op de schouder. Zei:

„Morgen zal ik het mijne doen. Ik dacht, dat het niet zo dringend was en daarbij... ik hoop me dan wat beter te voelen.”

Hij schonk een glas wijn in voor zijn gast, zelf wilde hij niet drinken. Ook stond hij erop, dat de koopman een pijpje smoorde, dat zou hem rustiger maken.

Een uurtje later verliet Reinier Vinck hem. De koopman was wat opgewekter en zag alles niet meer zo somber in. De Schout was machtig en zou nu eindelijk zijn volle invloed aanwenden om Cambells intrige te neutraliseren. Maar als het niet lukte... als het niet lukte... wat had de joodse natie eigenlijk te maken met deze zeeoorlog? En wat een kans hadden de joden nu om met deze financiële faciliteit Engeland te vermurwen om hen weer toe te laten. Niet aan denken... stil... stil. Als zij zich daar weer mochten nederzetten, met hun handelskennis en wereldomvattend geldverkeer? Laat de overheid tolerant en verstandig blijven, laat ze maar synagogen bouwen, respecteer hun feestdagen en riten, het zal tot een zegen zijn voor de Unie. Als de Schout... heb vertrouwen in de Schout, Reinier Vinck, hij is een rustig man, een kundig man, hoewel soms een beetje traag, maar dat heeft ook wel eens zijn goede zijde...

164