Isaäc de Fuentes

reeds enkele bezoekers de kamer geheel vulr. jannetje raakt vermoeid en wat nerveus bij het idee, dat het feestdiner, dat zij de kinderen en enkele heel goede kennissen zal aanbieden, misschien in de war zal lopen. Zij kijkt talloze malen naar de Friese stoeltjes-klok alsof deze haar uitkomst zou kunnen brengen. Maar Jannetje heeft goede, gedienstige vrouwen, die weten wat er gebeuren moet en met vrouwen kunnen omgaan. Want opeens staat Miebetje, de keukenmeid, in de kamer. En zij brengt met het tweede meisje en Sientje, de noodhulp voor deze dag, een stapel linnen in de kamer en zij beginnen energiek met de opruin ing van de tafel. Schalen en schaaltjes, kopjes en glazen en Hessen, alles verdwijnt als een handvol graan onder de kippen. En wanneer zij zich, nu verontschuldigend maar toch besiist, opmaken om de tafel uit te trekken voor het tussenplaatsen van een blaci, dan is dit het sein, en de afvloeiing der visite komt in beweging en is na twintig minuten voltooid. Slechts enkelen van de in-tiemen zijn genodigd voor het avondeten en om het aanrichten van de feestdis niet te storen, besluiten zij om met de kinderen een wandelingetje te maken.

Vandaar die on wezenlijke stilte die in huis heerst als Isaac de Fuentes, de eregast, arriveert, jannetje ontvangt hem aan de deur, hevig blozend en zielsgelukkig. Prachtige rozen heeft hij meegebracht, donkerrode jonge rozen. Diep snuift zij de geur op en zij geeft hem uit dankbaarheid een vertrouwelijk kneepje in zijn arm. Hij brengt nog meer: een speld met diamanten. Jannetje dankt en neemt het sti'le maar vaste besluit deze speld nimmer te dragen en te tonen, scant het is het geschenk van een man aan zijn vrouw. Zij geeft hem een arm als zij samen de lange gang instappen en vertrouwelijk neigt zij haar hoofd terzijde van zijn schouder, zodat heur haar zijn vangen kriebelt. Ze neuriet plezierig en huivert. Hij heeft lachend naar haar gekeken, zijn hart bonst als van een jonge kerel en aan het einde van de gang, voordat zij de trap naar boven bestijgen, heelt hij haar geluidloos gezoend en ziin Jannetje heeft er de ogen bij gesloten. Hierboven heeft Jannetje haar zitkamer voor die momenten dat zij wel eens alleen wil zijn in dit drukke huishouden. Zij gebruikt dit vertrek nu om Isaac te ontvangen, terwijl beneden de feestdis wordt geschikt. Hier heeft zij haar dierbaarste meubels, haar liefste dingen uit geheel haar leven. Zij heeft er ook de grote leren stoel die Isaac haar eens schonk en die zij uit het huis aan

208