Isaäc de Fuentes

er bezit van nam. Hij kijkt er rond, neemt potjes en reukflesjes ter hand en zet ze afwezig weer neer; strijkt achteloos over de beddesprei, bekijkt enige miniatuur familieportretten. Dan opent hij een deur, Jannetjes kast. Een reuk komt hem tegemoet. Het is Jannetjes zachte parfum, die uit haar kleren geurt. Het maakt hem onrustig en een heftig verlangen naar haar thuiskomst welt in hem op. Hij zou nu direct wel terug willen naar de boerderij, in Jannetjes nabijheid en naar Eli, die hij vreemd genoeg voelt als een zoon van Jannetje en niet van Ester. Ester. De gedachte aan haar naam verdringt zijn verlangens; en snel sluit hij de kastdeur.

Hij verlaat Jannetjes kamer en gaat ineens het huis uit, terloops de keukenmeid mededelend, dat zij niet met het avondmaal op hem moet rekenen. Zijn gang is naar het kantcor van Piet van Sliedrecht op de Wijnhaven.

Zijn komst brengt enige opschudding, want het ongeval van Eli is in de stad bekend geworden en alleen enkeie van Isaacs buren weten, dat het goed is afgelopen.

De commiezen en de klerken dringen om hem heen, belust op bijzonderheden, teleurgesteld, dat het geen drama is geworden en verheugd dat het goed is afgelopen.

Piet van Sliedrecht komt groot en machtig uit zijn privé-kantoor. Zijn sterke hand pakt zijn compagnon onder de arm en leidt hem naar binnen, zijn personeel berovend van een welkome onderbreking in hun dagelijkse arbeid.

‘Zo, de Fuentes, ik heb gehoord, dat je zoon er door gerold is. Overigens moet je die dingen niet zo zwaar nemen. Ik heb, geloof ik, tweemaal in de Maas en driemaal in de Leuvehaven gelegen en je ziet, ik ben er nog. Zo worden ze vertrouwd met het water, waar ze later de kost vandaan moeten slepen. Hoe is het met hem? Ik hoop geen longontsteking of zoiets,’ voegt hij er toch bezorgd aan toe.

‘Nee, Van Sliedrecht, maar veel vuil water naar binnen gekregen en de tijd zal leren of hij er nadeel van heeft.’

‘Nou, wij drinken op de goede afloop,’ en vol plezier schenkt hij twee glazen jenever in, want het is Piet een oprechte vreugde dat hij een gelegenheid gevonden heeft om een extra borrel te kunnen nemen.

Dan zegt hij:

‘Het transport is gisteren uitgevaren, alles is goed en op tijd

100