Banvloek

beter is, dat u in het geheim Joden blijft. Dat het daarom bijna noodzakeli j k is dat u onbesneden bent.’

‘Vrouwen?’

‘Ja. Vergeef mij de zonde over uw schaamte te hebben nagedacht.’

Ze hadden gesproken, ieder geleund tegen een wagenwiel. Kijkend in de donkere poortweg onder de eerste verdieping. In de verte was het licht van het ruime marktplein met de menigte Messe-gangers. Toen keerde Josua Mocatta zich naar Nehemia bar Simeon, riep bars:

‘Laat mij uw gezicht zien. ’

Nehemia wendde zich naar hem toe. En beiden keken elkander hard en ondoorgrondelijk aan. Lang, zeer lang. Geen van beiden knipperde met de ogen, geen van beiden wendde het eerst de blik af.

‘Wat wilt u, Nehemia bar Simeon?’

‘Dit. Voor uw koopwaar, uw wagens en paarden heb ik geen belangstelling, ik gun die aan de mannen van mijn gezelschap. Zij zijn arm. Ik wil uw factoor zijn in de Duitse landen.’

‘Ik heb geen lust konvooien hierheen te zenden. Het riekt in deze landen naar roof. ’

‘Ik heb u de weg gewezen, senhor Mocatta: de Fuggers.’

‘U wilt dus dat ik voortaan alleen geldzaken doe?’

‘Ja. Alleen dat. Geldleningen, schuldbrieven, goud, zilver, paarlen, diamant, dukaten. Vloeibaar als water. En het huis Mocatta moet fungeren als aquaduct om het overal ter wereld heen te laten vloeien. ’

‘En u denkt dat het huis Mocatta zo rijk is, dat het aan deze zaken kan meedoen?’

‘Ja. Uw rijkdom en die van de andere Iberiërs. Zij zullen u die toevertrouwen, senhor.’

98