Aan hen
In stille ontroering willen wij gedenken de makkers die van ons heen zijn gegaan Eerbiedig aan allen aandacht schenken Hoe hebben ze daar bij die doodsmuur gestaan.
't Was op een gouden voorjaarsmorgen De zon bescheen hen, 't was voor het laatst Zo hebben ze afscheid van 't leven genomen onze dierbare, dappere kameraads.
Aanleggen, geeft vuur, zo klonk het commando Knallen van schoten, toen was het gebeurd Acht vrouwen, hoe dapper ze ook willen wezen blijven alleen wijl hun hart is verscheurd.
Maar uit dat leed wordt een eenheid geboren Leggen we een plechtige belofte af We brengen de maats die tezamen vielen Eens bij elkaar in een makkergraf.
O hoe kan ik gelaten dragen het grote leed dat over mij kwam Welk een wonde werd geslagen toen men van mij het beste nam.
Hier valt niet te troosten 't is alles zo donker Alleen de beloften die 'k Jou heb gedaan
130