De B van Bemazzel

bezeerd. 'Het gaat wel weer over, voordatje een meisje bent.'

'Maar wij willen er na de oorlog kinderen bij nemen, dokter.'

'Dat kan dan natuurlijk niet meer. Of er zou iets aan te doen moeten zijn. Je kan het informeren bij een chirurg. Ga eens naar dokter Feritz, hij is niet-joods, maar als je zegt dat ik je heb gestuurd, zit het goed.'

'U wilt dus weten of doorgesneden zaadleiders later weer zo kunnen worden verbonden, dat zij het zaad weer doorlaten, waardoor de vruchtbaarheid kan worden hersteld ? Een vreemde vraag. Normaal gesproken laat je zoiets niet doen om het weer ongedaan te kunnen laten maken. Ik ken geen enkel geval. Theoretisch lijkt het me wel mogelijk, maar de kans op herstel is klein. Een op de tien, schat ik. Meer durf ik niet te zeggen.'

'Je moet het niet laten doen Sal, duik dan liever onder. Ik zal me wel redden met onze kleine meid. Wij willen het na de oorlog toch niet bij één kind laten?'

Ik wil er met dokter Van Bomas over spreken, maar hij is op zijn huisadres voorlopig niet te bereiken. De Sicherheitsdienst jaagt de stad af op restanten joden. Het meisje dat mij opendoet vertelt me, in opdracht van de dokter, dat hij nu dienst doet in het joodse ziekenhuis, en dat hij me daar kan analyseren. En weer loop ik door de stad naar de buurt van Artis, waar het ziekenhuis is gelegen. Hoeveel keer ben ik er al niet geweest? Voor mijn grootmoeder, die aan een blindedarm werd geopereerd, voor mijn grootvader, voor zijn dood, voor vader bij zijn kaakoperatie. Er staat buiten geen

103