Tegen den toonbank aan, vóór hem, leunde zij in den winkel en probeerde ’t weer:
«Zeg Moos.»
«Ja juffrouw.»
«Nou mot je me toch is vertelle, waarom je nooit wat van me an wil neme.»
«Och — dat weet ik niet.»
«Nou — dat weet je wèl.»
«Nou — wat geeft dat ook.»
«Wat?»
«’t Geeft ommers niks, of u me daar nou ’n half afgedrage broek geeft.»
«Nou, da’s flauw — wat wou je dan?»
«Ajakkes, niks juffrouw.»
«God, nou be-je alweer kwaad? mot je ’t maar zegge, hoor.»
«Nee — gerus niet — gerus niet — maar hoor u nou s — zou u Jt dan anneme as u mijn was.»
«Nee, daar hè je misschien wel gelijk mee — maar wat wou je dan.»
«Och niks — ik heb toch niks an u gevraagd?»