Dievenschool

«Je hebt gelijk» zei ze overtuigd, «nou zie *k ’t pas».

En hij liep naar den winkel terug, bleef even voor hem staan.

«Kom is hier» zei-ie vingerdreigend, «nou zal ik je wat vertelle . .. ïk zal je nou late loope, maar... as ’k je éénmaal weer betrap, dat je ’n stuiver, zie je, ’n stuiver van me gestole heb. .. bezweer ik je bij God, dat je de kas ingaat versta je,.. dénk d’r om, ik . . . ik loèr op je, en ga nou maar an je werrek !...»

Verrast zag bij op naar den baas, en z’n oogm af vegend, voelde hij een plotse lichte verruiming in zich komen, een lachende blijdschap sprong in hem rond, en kinderlief zei-ie:

«Da’s goed baas____»

Verward greep hij naar gereedschap, dronken van geluk dat ’t daar zoo af was geloopen ... de grootste doodsbenauwdheid voorbij nu ... godogod wat ’n bof was ^ft ge-worren , .. blijven mocht-ie nog... blijven en Vrijdag weer geld ontvangen .. , jezis! hij was toch ’n goeie kerel de baas, dat-ie ’m zoo met rust liet en in z’n werk hield ... dat-ie zich zóóveel liet doen ... ’n goeie kerel, hij zou wel altijd wille blijvè hier! en ’m wel wille bedènke voor dat goeds! ... ogod, wat was ’t blij in hem .. . zoo’n korten tijd even van schaamte maar... en dan te blijven, te blijven! te blijven!

Bevend van vreugde ging hij aan z’n werk, schuchter-zorgzaam bewegend in ’t klein-volle winkeltje; voorjaarszon beaaide z’n handen, die roerden door ’t vet en door ’t vleesch met lichte sidderingen onder ’t gelukzware denken.

Amsterdam, Januari—Mei 1904.