Dievenschool

léénen — wat-ie leende moest-ie betalen — was ’t zóo ge-komme, wat gebeurt, mót gebeure, daar was niet over te redeneere hihi... hij was ’n slagersknecht, ’n ander was weer wat anders, die beleefde dan weer andere dinge. Z’n baas, die was 'n baas, ’n baas met cènte, die ging uit, die kwam overal man, in de duurste huizè, hij kon ’t doen, hij lachte ze allemaal uit en hij dee ’t... de jonges hadde ’t erover... lietè ze 't ’m dan afneme hè ? Ken-je niks an doen, mensche met geld doen wat ze wille... al ging je op je kop staan.....

Roosje met mamma . ..

Dat was het eenige nog licht-zangerig geblevene, maar dat zoo moeilijk te bereiken was. De baas was er immers en het wérk ...

Als Roosje spelen wou, hem knuffelen met kleinmollige pootjes, en ernstig vrijen met vochtige kusjes op z’n wang in % bijzijn van den baas, dan durfde hij niet. Dan stond-ie ook zoo te kijken, de baas, dan zag-ie al maar toe, of-ie ook soms weerom kuste . . . godogöd, of dat nou zoo erreg was, als-ie dat nou s deed . . . maar dan bleef-ie al maar staan, en zocht wat, zocht wat, een boodschappie voor ^?t kind, iets voor hèm, iets anders, om Roosje van hem weg te krijgen, er was altijd werk genoeg.

Dan was het, of zij van hem weggetrokken werd, wat zoo pijn deed toch wèl... En dat ze ’t nou ook nog niet begreep, dat kind, dat ze nou maar aldoor aan ’t kussen en babbelen bleef, dat ze ’t nou niet snapte, dat pappa ’t toch niet hébben wou, god! wat vreeselijk.. . hij kon ’r toch niet wegschoppen!--