Dievenschool

slaat ?» zei ze bitter, «'k zal je daadlijk bewijze, dat jij dat niet ken, dat zal je dan misschien wat verstandiger make — ja, je denkt geloof 'k dat je ’n boerin voor hebt, niet?»

«Nee heelemaal niet hoor,» slikte hij, geschrokken, «zeg maar op...»

«Je heb zoo’n hekel an ’t abbetwaar,» zei ze, «je walgt d’r van, van ^?t heele slagersvak walg je, en gistere heb je drie kalvere en ’n koe geslacht en elke morge ga je d’r haast heen, nou ? nou jij ? sterke man die je bent ?»

«Da’s flauw», zei-ie, zuchtend van 't geruster raken na den angst, dat ze weten zou, dat schrik’lijk leelijke nu, dat wat ineens al ’t mooie zuivere tusschen hen gebroken zou hebben: «das flauw, u weet natuurlijk, da 'k anders niet leve kan as ’k geen betrekking heb, 'n jonge as ik van arreme lui die kan vanzellef geen eische stelle maar ^Jt hindert me dan ook genog — ja ’k walg d’r van, zeker ’k walg d’r ook van, maar dat zeg ik dan ook eerlijk tegen u is ’t niet ? He ’k dat niet eerlijk geklaagd tegen u, nou ?»

«Jazeker» glimlachte ze coquet, begrijpend hoe-ie *r wou doen biechten, «nou en heb ’k je niet in dank en barmhartigheid angenome voor je gulheid ? heb ik je niet beklaagd, hè ?»

«Jazeker», lachte-die, «daar zou je heel wat voor doen om door u beklaagd te worre...»

«Daar zou je de waarheid zelfs voor wille zegge, hè ? ja, en wat wou je nou?»

«Nou wou 'k, dat andere ook eerlijk de waarheid zoue zegge» zei-ie brutaal weer teruglachend: «dat schijnt ’n heele toer te weze niet?»