Simcha, de knaap uit Worms

heid nooit konden vermoeden; de eene kist wil den inhoud van de andere, de groote dien van de kleine beschermen: pas op. Voort met de sleutels, en zie toe: het Raadsel van alle leed, alle ontbering en verbeten onrecht gaat nu open. Doordring het met de Kracht van het Gebed, en met de Kracht van het Gebed weer alle stoornis af. Zonder belang is het wat de kist doet buiten dat opengaan: let op haar duistere bevatting, en erf vergeving, geluk in het leven, en eeuwige zaligheid daarna.

Demon en God tegelijk waren zij nu. Zij stieten toe. Aarzelend en overweldigend bij de stervensbereide Rabbanniem, opgehitst en wellustig tegenover de angsten en den afweer der aan het leven verknochten en van de kinderen, onderbroken in hun haastigheid door het wreede en vleeschelijk opblazende machtsgevoel tegenover enkele jonge vrouwen die zij wegsleepten en overbraakten met hun onmatig uitgezette paardrift, en die zij dan vaak daarna in spijtige bitterheid om haar verzet en haar verachting nog wild het leven namen. In lichte laaie van zelfverheffing stonden die dagen. Uitverkoren waren zij met deze macht over het leven, en over het leven van hen die meer schenen dan zij. Op de hofsteden en in de werkplaatsen mocht men hen dan voor nauwelijks boven het nietswaardige gesleten hebben, hier merkt toch de wereld de belangrijkheid van hun verschijningen. Zie, de Jodinnen! gister nog dachten zij voort te zullen gaan aan de Joden haar blankheid te geven, en goud op te stapelen in den handel met Christenen. En nu: het mes staat vóór haar, en Floep! Zij heeft het niet verwacht. Maar de walbroeders, de Kruisvaarders, de van God gebodenen, zelve góden, zij beschikken. Floep! de góden zenden hun Daad uit, en niets meer zijn de Jodinnen voor de Joden, maar van de Kruisvaarders zijn zij nu heel en al, voluit glijdt al haar leven in hun handen uit, en een vod zijn zij, dat ineenzinkt. Hij kan haar wegsleepen en tot de zijne maken, dat de glorie van den Jood nu zijn glorie is, hij kan haar laten wegrochelen in haar vreemde Jodinnebloed. Dat zijn de groote dagen van het toestooten. In Mainz en in Worms hadden zij al toegestoo-ten. Meer dan tweeduizend keer. Het Geheim was nog niet

350