De gouden kroon van Beieren

‘Wees gegroet, Maria, vol van Genade, De Heer is met U. Gezegend zijt Gij onder de vrouwen. En gezegend is de vrucht van Uw schoot. . . ’

En:

‘Eer zij de Vader en de Zoon en de Eïeilige Geest, zoals het was in het begin, en nu, en altijd in alle eeuwen der eeuwen. Amen.’

De moeilijkheid is de volgorde, de herhaling, de tekst voor het openende en sluitende grote bolletje. Bij ieder klein bolletje het ‘Wees gegroet’; bij elke grote bol het ‘Onze Vader die in de Hemelen zijt.’ Moet zij dagen lang daarop oefenen? Het Joodse meisje beproeft haar nonnenspel aan het snoer, dat over haar religieusenkleed hangt. En met Ozia in vertrouwen, loopt zij heimelijk daarmee de Jodenwijk uit en de stad Worms in. Hoe voelt zich een non, als zij tussen de mensen beweegt? Ricia poogde het zich in te denken. En daarbij wist zij sterker dan ooit, hoe ver mensen van één wereld van elkaar vervreemd leven. Maria, wat is Maria? Wat is Credo? Ik geloof, ja, de Monnik heeft het haar uitgelegd, gelukkig zonder verder veel te vragen; hij begreep iets, maar toen hij meer wilde weten, heeft die afschuwelijke valse Falk weer iets bij de Joden goed willen maken met te wijzen op de dienst die hij met het vertalen van het ‘Adoun Oulom’ niet had geweigerd, zodat Ricia, al wist zij niet waartoe die vertaling nu gebruikt werd, toch aan Falks vals vertrokken gezicht wel moest merken dat zij in een verwikkeling was geraakt die haar niet schuldeloos Het. Hoe kon die Falk zich in die w^ereld begeven die zo vreemd voor hem moest zijn: zij snakte nu al naar de vrijheid buiten die kloostercel en stelde vast dat men daar niet binnen kon komen zonder dat er verraad werd geëist. De kralen verschui