235
toerde vrouwen zaten vooraan; dan de andere getrouwden; weinig rijkeren en die in clubjes van lang-zwarte heeren en rijzig-doende dames, rijen van uit-voeringspaartjes die uitbundig stoeilachten; ook groepjes meisjes alleen, gieohelend naar dichtbij en van ver grappende jongens. Als de bodevrouw langs kwam, ook feestelijk gekleed onder haar beschermende schort, werd er vriendelijk beleefd en voor zelfgenot aanstel-lerig-deftig aangenomen en overgegeven, bijgestaan en even gedold en deden grovere en fijnere meisjeshanden keurigjes-gracieus met kopjes en lekkers, om aan te nemen en door te reiken. Maar toen de zaal bezet was, en het geroes tot een massale koortsigheid van elkaar temperende geluidingen was gespannen, sidderde de tooneelschel voor de toespraak van den vereenigings-voorzitter en dunde snel de gazing der stemmen tot een bijna volkomen stilte uit: het grijze heertje, den glanzenden hoed in zijn hand, stond zenuwachtig-stram voor 't opgehaalde scherm, tusschen de aangegaapte rosbelichte stukken 'boomen en struikcoulissen.
Na druk applaus begon dadelijk de sentimentaliteit en de zielige gezwollenheid van 't spektakelstuk hen geweldig te schokken. Voor 't einde van. 't eerste bedrijf al betten witte zakdoeken de natte vrouwen-oogen en sommigen zeiden er niet van te kunnen eten, toen in de entre-acte de bodevrouw rondging met fruit. Toen 't scherm voor ’t laatst gezakt en voor applaus nog een paar maal gerezen was, galmde 't extatisch-bewonderend geroep den spelers toe, die dan, links van door zoo goedbekenden te zijn toegejuicht, glimlachend van schijnheilige zelfonderschatting langs 't voetlicht 't trapje afgingen in de zaal en op vrienden en familie toeslenterden om de onderdeden van hun spel opgewonden gebarend te bespreken. — Jongens en meisjes vleiden elkaar aanhalig, getrouwden grapten koppellustig toespelingen naar hen heen. En weer, rumoeriger nu, stroomden de pratingen der staanden