Zoekenden

201

,,'t tenminsten zellef edoan hef — maar óch. ... —-„jullie 'em óok wel 'ies 'n kleinigheidtien ezegd en „edoan. ... is 't woar of niet?. . . Maar dat neemt niet „wèg, dat 't gemèen is, um 'n olde moeder bij vreemde „gojjem te beroddelen; bij zoo'n smerige boerinne," overdreef hij met opzet om hen tevreden te stellen, „de's woar, de’s woar, de's geen menier van doen.

Sam nam spottend z'n pet af, dankte voor die rechtvaardiging.

„Och," zei-ie, „ie mutten 't maar zellef weten, 't is mien onverschillig."

Vader en Moeder, 's middags alleen, bespraken het met elkaar. Hij begon met z'n hoofd te schudden: „god-god, wat zöllen ze in de serijfe ') zitten. .. . wat „zöllen ze ’n armoede lieden doar an de overkante in „det winkeltien. Hij had 't wel eweten, ja. . . . hij kon ,,'t wel denken. Honger jongens. ..."

„Ja, 't was woar,” zei zij, „maar hij had 't ook niet anders 'ewild. Had-ie .det dan mutten doen? Van ze wèg mutten goan? Dan had det toch nooit gebeurd? nou was d'r niks an te doèn, niks. .. .

Hoe had-ie zich altied gedragen....? det was de straffe, veur zien Briezemiele ⁴) maken zonder zien Vader of Moeder, zonder 'n kik: è. . . . è. . . . Vader,

Moeder,. .•. . è. .. . è.....mien vrouwe is bevallen,

daar, „kom kieken, mien vrouwe is bevallen." Det was de straffe man, de straffe van God. . . . honger. ... ja

t was arreg.....maar wat was doar an te doen. . . . ?

as me 't er noa maakt. .. .?

Wrokkend-driftig schudde hij zijn hoofd van haar, keerde zich om, „och zij, zij.... de straffe, de straffe.... liet zich gek proaten deur haar stapele dochter en haar pestkoppen van zeuns! Had-ie 't er noa emaakt? Zoo, had-ie 't er altied noa emaakt? En

‘) brand.

¹1 Besnijdenis.