Pakkettenrapport Rode Kruis

Antwoord van de commissie van onderzoek enz. op het protest van zes leden van het voormalig Dagelijks Bestuur van het N.R.K.

Het protest richt zich in de eerste plaats op het feit, dat door de commissie de voormalige eerste-ondervoorzitter en de secretaris-generaal niet gehoord zijn, alvorens een oordeel uit te spreken over de houding van het vroegere Dagelijks Bestuur van het N.R.K.

De commissie heeft, nadat het rapport met de conclusies in hun huidige formulering gereed was gekomen, het voormalige Dagelijks Bestuur van het N.R.K. hiermede in kennis gesteld en de heren is hierop alsnog de gelegenheid geboden hun bezwaren tegen het rapport kenbaar te maken, vóór het rapport voor publicatie zou worden vrijgegeven.

De oorzaak van het feit, dat niet alle leden van het voormalig Dagelijks Bestuur eerder zijn ghoord, moet gezocht worden, niet in gebrek aan belangstelling, doch in de mening der commissie, dat reeds voldoende gegevens waren ontvangen om een afsluiting van dit gedeelte van het onderzoek te kunnen rechtvaardigen. Niettemin erkent de commissie, dat het juister zou zijn geweest om de eerste-ondervoorzitter en de secretaris-generaal eerder te horen -— zij het dan alleen op formele gronden <— aangezien zij deel uitmaakten van het voormalige bestuur ener instantie, waartegen de kritiek zich keert.

Uit het bovenstaande blijkt evenwel, dat het onjuist is te veronderstellen, dat de commissie zijn conclusies heeft geformuleerd en gepubliceerd zonder voldoende informaties. Gegevens waren reeds verkregen van het Hoofdbureau van het N.R.K., de heer de Waal als voormalig penningmeester van het Dagelijks Bestuur, een aantal personen, die uitsluitend met de hulpverlening van het N.R.K. te maken hadden gehad en kapitein-ter-zee Klaassen.

Zoals de commissie verwachtte, heeft het protest van de zes leden van het voormalige Dagelijks Bestuur geen feiten naar voren gebracht, die als argumenten konden gelden om de formulering van het oordeel der commissie te wijzigen. Het „waarom” zal hierna behandeld worden.

De ondertekenaars van het protest hebben in de bijlagen van het rapport slechts één enkel verwijt, n.1. dat van mevrouw Honselaer, kunnen vinden (zie bijlage 12).

Inderdaad: de commissie heeft er van af gezien over de gedragingen van het N.R.K. ten opzichte van de politieke gevangenen in het buitenland meerdere gegevens te publiceren, voornamelijk, omdat de hoofdoorzaak van het ontbreken van pakketzendingen gezocht moet worden niet in Den Haag, maarinLonden. Daar toch waren niet die belemmeringen aanwezig, waarmede men in Nederland, als bezet gebied, wel te kampen had. Vandaar, dat de commissie besloot de geringe resultaten van het voormalige Dagelijks Bestuur van het N.R.K.-te ’s-Gravenhage niet nader te belichten, ofschoon in wezen dezelfde grondfouten aanwezig waren als in Londen. Immers door een breed uitmeten van de tekortkomingen van het Dagelijks Bestuur van het N.R.K. in Den Haag zou de aandacht op de hoofdschuldigen — de Nederlandse Regering te Londen en het London-Committee — verzwakt worden.