Pakkettenrapport Rode Kruis

128

van de commandant van het kamp droegen en al deze kisten werden naar de respectieve kampen per trein tot in Duitsland vervoerd via Denemarken. Wij hadden geen tijd om andere zendingen te versturen.

Na het bezoek van mevrouw Gravesen zijn we zelfs geslaagd om aankoop- en verzendvergunningen te verkrijgen voor 8.000 pakketten per maand ten behoeve van de Nederlandse krijgsgevangenen in Duitsland. Eén zending werd verstuurd in Januari 1945, een andere in Maart. Deze pakketten droegen geen persoonlijk adres, maar, volgens de aanwijzingen van mevrouw Gravesen, werden zij verpakt in kisten, welke gestuurd werden aan de verschalende gevangenkampen en geadresseerd aan de respectieve hoofden van hun.,,Kommandantur” en waren gemerkt met het opschrift in geschilderde letters: „Für die niederländischen Kriegsgefangene”.

Alle kosten, ontstaan door deze zendingen, waren voor rekening van het Nederlandse Gezantschap te Stockholm, maar het Zweedse Rode Kruis verzorgde alle transporten.

2.    In verband met onze voedseltoestand en de moeilijkheden van onze aan voer gedurende de oorlog zou het moeilijk geweest zijn om vergunningen te verkrijgen voor een groter aantal dan die, welke werden verkregen, vooral, omdat het grootste deel van onze hulpverlening sedert 1939 en 1940 naar andere noordelijke landen moest gaan. Het is om deze reden, dat zekere gezantschappen, zoals die van Polen en Joego-Slavië, destijds door tussenkomst van hun vertegenwoordiging te Londen, de toestemming verkregen van de geallieerde en Zweedse autoriteiten om uit Argentinië onder Zweedse vlag, dank zij de schepen met vrijgeleide (cert-boats), levensmiddelen te laten transporteren, welke gekocht werden in Argentinië zelf.

Ladingen levensmiddelen tot 10 of 20 ton per transport kwamen aldus regelmatig eenmaal per maand gedurende 1943—44 aan het adres van het Zweedse Rode Kruis, welke voor de lossing zorgde in de haven van Stockholm, vervolgens de vracht opnieuw verpakte in pakketten van 5 kg en tenslotte verzond als postpakketten of samen verpakt in kisten, geadresseerd aan gevangenen van verschillende nationaliteiten in de Duitse kampen, volgens de aanwijzingen van de bovengenoemde gezantschappen.

Wanneer de overtocht van de „vrijgeleide” schepen onderbroken werd, bleven de voedselzendingen te Buenos Ayres wachten om met het eerste schip, djit vertrok, tot aan Göteborg getransporteerd te worden. Op deze manier is een zeer groot aantal pakketten gedistribueerd kunnen worden over de verschillende kampen, in 't bizonder aan Poolse gévangenen. Alle kosten werden gedekt door de respectieve gezantschappen.

Hoewel voornamelijk bestemd voor krijgsgevangenen, werden de pakketten ook geadresseerd aan Poolse burgergevangenen.

Zonder twijfel zou een dergelijk verzoek als dat van de Polen en gedaan door de Nederlandse autoriteiten, niet afgewezen zijn en zou de bovenbeschreven wijze van voedselvoorziening een aanzienlijke vergroting mogelijk gemaakt hebben van de verleende hulp aan Nederlandse gevangenen in Duitsland.

3.    Ja, de Noorse gevangenen hebben door onze zorgen pakketten