De verdwijning van Anneke Beekman en Rebecca Meljado, Witboek

tie is bekend. Toch wacht in Nederland nog steeds een moeder op de terugkeer van haar kind.”

Uit de „Groene Amsterdammer" d.d. 25 Juli 1953:

„WAAR ZIJN ANNEKE EN BETTY?

Nog niet zo lang geleden las men in alle kranten over de Joodse pleegkinderen Finaly in Frankrijk. Ondanks alle pogingen om hun verblijfplaats op te sporen en hen terug te brengen, bleven ze jaar en dag zoek. Tenslotte kwam er een keer in de zaak. De Rooms-Katholieke geestelijkheid en de magistratuur gingen met de Joodse instanties meewerken en daarmee kwam ineens een einde aan een godsdienstige kinderroof, die een smet was gaan werpen op de goede naam van Frankrijk en met name op die van het Franse Katholicisme.

Niets nog daarentegen las men bij ons weten in de pers over een rechterlijke beslissing die dezer dagen in Brussel viel omtrent twee andere Joodse pleegkinderen Mermelstein. Na de wegvoering van hun ouders werden zij ondergebracht bij niet-Joden en kwamen vervolgens in een klooster terecht, waar zij ondanks alle pogingen van hun familie om daarin verandering te krijgen, nog steeds vertoeven. Ze zijn inmiddels dertien en vijftien jaar geworden. Het Hof van Beroep heelt nu uitgesproken, dat ze in het klooster moeten blijven, omdat hun ouders dat zouden hebben gewildl Let wel: de heer Mermelstein was koster, niet in een Katholieke kerk, maar in een Synagoge. Doch de rechter vindt dat het zijn wens moet zijn geweest, dat zijn kinderen in een klooster kwamen!

En nu ons land. Want ai las en leest men — met een enkele loffelijke uitzondering — daarover niets in de pers, ook wij hebben onze Hollandse godsdienstige kinderroof. Gedurende minstens vijf jaar zijn b.v. twee met name bekende Joodse pleegkinderen, Anneke Beekman en Betty Meijado zoek. Reeds lange tijd doen Joodse instanties vergeefse beroepen op kerkelijke en burgerlijke autoriteiten. Wordt te onzent de publieke opinie dan maar niet wakker? Moet op de goede naam van ons land en met name op die van het Katholicisme te onzent dan wèl de smet blijven rusten, die de Franse geestelijken en magistraten van de hunne hebben weggewist? Het is ondenkbaar. Maar tot dusver is dat nog steeds het geval.

81