De verdwijning van Anneke Beekman en Rebecca Meljado, Witboek

deze andere godsdienst; immers de kinderen, speelbal in de strijd waarin zij door deze pleegmoeders zijn gewikkeld, kunnen op dit ogenblik niet anders „willen". Maar aan deze „wil" ontbreekt wel ieder element van vrijheid.

Wij spraken van de merkwaardige reacties in sommige en wel vooral rooms-katholieke kranten. Plaatsruimte gebiedt ons, hier met een greep uit 't vele te volstaan.

Begint „De Volkskrant" met vast te stellen, dat, zodra de rechtbank een beslissing heeft genomen, hieraan streng de hand moet worden gehouden .... „meer dan aan al te veel liefde van een pleegmoeder, meer dan aan zieltjeswinnarij" en wijst deze krant er verder terecht op, dat „de harmonische opvoeding van een kind niet wordt gediend met fanatieke ontvoeringen en even fanatieke onderduikpartijen" ...., minder duidelijk is de slotsom waartoe dit blad komt, en wel deze, dat deze pleegmoeders „na de uitspraak van de Hoge Raad hun pleegkind weliswaar aan de Stichting Oorlogspleegkinderen behoorden over te dragen, maar nochtans niet in geweten verplicht zijn dit kind ook af te staan"....

Aanmerkelijk sterker — en nóg onbegrijpelijker — drukt een aantal andere kranten, zoals „Het Nieuwe Dagblad" (Rotterdam), „De Maasbode", „Dagblad de Stem" (Breda) zich uit. Deze gaan namelijk niet uit van het standpunt, dat deze oorlogspleegmoeders een Joods kind ter opvoeding aanvaardden, dat zij dus als Joods kind in zijn waarde moesten laten en als Joods kind behoorden terug te geven aan ouders of familie, dat zij in elk geval de mogelijkheid, de vrije keuze moesten geven, als Joods mens verder te leven neen: deze publicisten houden zich ernstig bezig met de vraag of de dames „haar geweten geweld aandeden, wanneer zij het kind afgaven" (aan de wettige voogden!) „Gelukkig" komt men tot de conclusie dat dit (geweld aandoen aan het r.k. geweten) niet het geval is. „Hier was" aldus bijv. „Het Nieuwe Dagblad", „sprake van iorce majeure" (door de uitspraak van de hoogste Nederlandse rechter, namelijk). En wij vernemen verder, dat ook de aartsbisschop, wiens bemiddeling was ingeroepen, zich met dat standpunt heeft kunnen verenigen .... Maar de kinderen blijven zoek!

Het komt ons voor, dat het zowel uit een oogpunt van verdraagzaamheid in zaken van geloofsovertuiging, als van het belang der rechtsorde in het alge-

75