om te beslissen — toegewezen aan een Joods gezin, waarbij de commissie zelf door de rechtbank de voogdij over het kind kreeg toegewezen. De vorige pleegmoeder, een ongehuwde vrouw, die zich zeer aan het kind had gehecht, heeft zes maanden gevangen gezeten, maar werd tenslotte weer vrijgelaten. Hetzelfde gebeurde met twee dames, die een ander, thans twaalfjarig meisje, na het liefderijk te hebben verzorgd, weer moesten alstaan aan een Joods milieu. Zij werden gevangen gezet, nadat ook dit kind was ontvoerd. Het woont al sinds enkele jaren — zo zegt het Nieuw Israelietisch Weekblad — ondergedoken in een Belgisch klooster.
Inmiddels heeft men van Joodse zijde aan een katholieke jurist het verzoek gedaan om contact te zoeken met de geestelijkheid, teneinde aldus op de hoogte te komen van de verblijfplaats van het ontvoerde meisje.
Men kan over deze kwestie verschillend oordelen — er zijn nog talrijke andere gevallen, waarin sprake is van het dopen en katholiek opvoeden van Joodse kinderen, tegen de bekend-zijnde wens van de overleden ouders in. De gevallen liggen ook te gecompliceerd om er een vierkant oordeel over te kunnen uil-spreken. Het komt ons echter voor, dat op de eerste plaats in alle voorkomende gevallen rekening moet worden gehouden met de harmonische gemoedsgesteldheid van het kind, dat heeft Ieren leven in een gezin, waarin het zich thuisvoelt. Dit gezin of dit milieu kan dat van een katholiek pleegouder zijn, ook dat van Joodse verwanten of vrienden van de vroegere ouders. Het is dan de Wet, die hier moet helpen in de juiste oplossing te voorzien. Zodra de rechtbank een beslissing heeft genomen, dient daaraan streng de hand te worden gehouden. Meer dan aan al te veel liefde van een pleegouder, meer dan aan zieltjeswinnerij. De harmonische opvoeding van een kind wordt niet gediend, met fanatieke ontvoeringen en even fanatieke onder-duikpartijen. Want dan is vóór alles hel kind de dupe, dat dan wel definitief is gescheiden ook van degene van wie het oprecht heeft gehouden of Ieren houden.
Aan de andere kant mag men van de katholieke geestelijkheid thans geen politiediensten verlangen, omdat zij uiteraard met de ontvoering niets te maken heeft. Zoals het ook vaststaat, dat deze geestelijkheid geen druk kan uitoefenen op pleegouders, die na een
72