De verdwijning van Anneke Beekman en Rebecca Meljado, Witboek

tisch, als men van baar verlangt, de tegenwoordige

Uit de Volkskrant dd. 10 Maart 1953:

AL TE VEEL LIEFDE

„Het Nieuw Israëlietisch Weekblad heeft onthuld, dat er ook in Nederland minstens één zaak-Finaly bestaat.

De verhalen uit Frankrijk — een tikkeltje romantisch en gemoedelijk vanwege de merkwaardige karaktereigenschappen der Basken — vertelden ons over twee Joodse kinderen, die, als oorlogswezen door katholieken opgevoed, thans weer worden opgeëist door familieleden. Het gerechtelijk bevel daartoe uitgevaardigd, werd beantwoord met een regelrechte ontvoering der kinderen naar Spanje, waar zij thans in een klooster zitten ondergedoken.

In Nederland confronteert men ons thans met feiten, waarover men slechts z'n pijnlijke verbazing kan uitspreken.

Toen in Frankrijk de kinderen Finaly zich nog koesterden in de zorgen van hun Baskische pleegmoeder, lag er bij de Nederlandse minister van Justitie al een telegram, dd. 1 April 1949, van een opperrabbijn, waarin deze vaststelt, dat het rechtsprincipe om aan een kind voogdij te verlenen overeenkomstig de godsdienstige overtuiging der ouders, indien het Joodse oorlogspleegkinderen betreft, in toenemende mate door de commissie-OorlogspIeegkinderen en op de voet van haar rapporten door de rechtspraak met voeten wordt getreden. Het telegram verzocht energieke maatregelen tot opsporing van twee met name genoemde ontvoerde Joodse kinderen.

Ontvoering nu is een wetsovertreding, waarmee de Nederlander allerminst vertrouwd is. Zij past in het geheel niet in de rustige ordening waarmee de veiligheid van het openbare leven hier wordt verzekerd.

De zaak-Bertha Hertogh was mede daarom naar Nederlands gevoel onverkwikkelijk. Thans verneemt men, dat een twaalfjarig meisje reeds enkele jaren geleden door haar gewezen pleegmoeder tot driemaal werd ontvoerd, de laatste keer op straat in een taxi werd getrokken en is verdwenen. Feiten om van te schrikken. Het kind was op wens van de commissie-Oorlogspleegkinderen — een instelling die naar men in Joodse kringen aanneemt eerder geneigd is anders-

71